<  İ N T E R N E T  B A S K I S
I  >

13 Eylül
2005

Kodunuz:
Şifreniz:

(Üye olmak
istiyorum)

Bugünkü
Radikal
Ana
Sayfa
Yazarlar
Yaşam
Türkiye
Politika
Yorum
Dış
Haberler
Ekonomi
Spor
Kültür/Sanat
Haber
Listesi
Sanal
Alem
Radikal2
Cumartesi
Kitap

En
aktif üyeler

Günün Sözü
Nefretin
kök salması, tıpkı kötü ün gibidir: yok edilmesi zordur.
Baltasar
Gracian

Tarihte Bugün
Takvimler 13 eylül tarihini gösterdiği zaman...

1993
yılında,
İzhak Rabin ve Yaser Arafat, Beyaz Saray’da
Ortadoğu barışı için imza attılar.

Yazdır Yolla | Arşive
Ekle

Politika

'Ayasofya ibadete
açılsın' mı?

Nuray Mert

13/09/2005 (3008 kişi okudu)

Cumartesi günü Radikal'in dördüncü sayfasında, 'Papa dua izni
bekliyor' başlıklı haber ister istemez dikkatimi çekti. Papa 16.
Benediktus, 28-30 Kasım arası Türkiye'yi ziyaret etmeyi planlıyor.
Bu arada, Ayasofya'da dua etme talebi söz konusu olmuş. Bu talep,
Dışişleri Bakanlığı tarafından doğrulandı mı bilmiyorum. Ayrıca,
Ayasofya'nın restorasyonuna ekonomik katkıda bulunmak istemiş, bu
istek resmen açıklandı mı, onu da bilmiyorum. Dedim ya, ne olursa
olsun haber fazlasıyla ilgimi çekti.
Yok, ben öyle, 'Batı'ya yön
veren Haçlı zihniyetidir', 'Haçlılar geri dönmek için gün sayıyor'
diye düşünen biri değilim. Hatta gençken, milliyetçi muhafazakâr
kesimlerde, Ayasofya'ya neden bu kadar önem atfedildiğine, her
vesileyle 'Ayasofya ibadete açılsın' nidaları ile gösteri
yapılmasına hiç anlam veremezdim. Sonraları, İstanbul'un Türkler
tarafından fethi meselesinin, bir şekilde, güncelliğini koruduğunu
anladık. Tarihin içinden çıkamamak, toplumları husumetleri
dondurmaya itiyor, bu nedenle itibar etmiyoruz, etmemeliyiz.
İyi
güzel de, beklenmedik bir anda, bu konular yeniden karşımıza
dikildiğinde ne yapacağız? Benediktus'un Papa olması, yakın tarihte
alışık olmadığımız bir tantana ile ilan edildi, o zaman da 'Bunun
anlamı ne?' diye yazmışım. Ortadoğu'nun yeniden karıştığı bir
dönemde, Irak'ta, Lübnan'da, siyasetin, dinler, mezhepler, cemaatler
üzerinden konuşulmaya başlanmasını ne kadar endişe verici bulduğumu
da çeşitli vesilelerle tekrar tekrar yazdım. Ayasofya'da dua talebi
haberi bu nedenle ilgimi çekiyor. Öyle görünüyor ki, yeni dünya
düzeninde, dinsel semboller, kimlikler, kurumlar yeniden devreye
giriyor.
Resmen doğrulansın doğrulanmasın, madem heber oldu,
üzerinde düşünmekte yarar var. Papa'nın, Ayasofya'da dua etmek
istemesi ne demektir? Ayasofya, öncelikle 'dini' kutsiyeti olan bir
yer değil. Tam tersine, öncelikle, bir siyasi iktidar sembolü ve tam
da bu nedenle şu anda 'müze' statüsünde. Bu nedenle, ne Papa'nın ne
de başka bir dini liderin orada dini bir eylemde bulunması, bunu
talep etmesi masum bir talep olarak görülemez. Kendisini davet eden
Ortodoks Patriği Bartholomeus'un, Ruhban Okulu ve Ekümenikliğe
ilişkin taleplerini de hiçbir şekilde, sadece dini özgürlük
çerçevesinde değerlendiremeyeceğimizi düşündüğümü de yazmıştım. Bu
şekilde düşünmek için insanın komplocu zırvalarla işleyen birisi
olması gerekmiyor. Ne yazık ki, Türkiye'de, bu konular, sadece,
dünyayı komplo dışında görmekten aciz, herkesi düşman sayıp, eline
her an sopa almaya hazır bir kesim tarafından sorun ediliyor.
Bunlarla aynı safta görünmemek adına, hiç kimse, bu tür konularda
düşünmek, tartışmak istemiyor.
Oysa, tüm bu olanlar, kötü, çok
kötü bir gidişatın işaretleri. Artık, kimse hiçbir din ve millet
adına dünyayı fethetmeye falan çalışmıyor, dünyayı para fethediyor,
uluslararası sermaye kaynaklara el koyuyor, yoksullaştırıyor,
hükümetleri, kalabalıkları insanlıktan çıkaran politikalar uygulasın
diye zorluyor, köşeye sıkıştırıyor. 'Medeniyetler çatışması' diye
ikide bir sözü edilen şey, 'tez' falan değil, dünyadaki hegemonya
mücadelesinin kod adıydı. Bu tez olmadığı için, 'medeniyetler
buluşması' gayretleri veya 'hoşgörü' seansları da antitez değil.
Mesele medeniyetler arasında değil ki, taraflar medeniyetler
çatışmasından yana veya buna karşı olanlar olsun. Mesele dünyanın
kaynaklarının (buna insan kaynakları da dahil) küresel kapitalizmin
hegemonyasına girmesi. Geri kalanı, en iyi ihtimalle, müsamere
oyuncusu.
Tarihi iktidar mücadelelerine gönderme yapan jestler,
dinsel semboller, bunlar üzerinden çekişme alanlarının açılması,
asıl iktidar mücadelerini perdelemek konusunda işe yarıyor. Bu
oyunda herkes kendine bir yer buluyor; Papa gibi kendini
medeniyetlerin sahibi, lideri olarak görenler önlerine açılan
iktidar alanında sahne alıyor. Bu iktidar alanındaki manevralar
taraftar buluyor/giderek daha fazla bulacak. Kimisi çatışmadan,
kimisi uzlaşmadan medet umup ortalara dökülecek/dökülüyor. 'O lider
medeniyetleri çatıştıracak, bu barıştıracak, şu ABD'li vaiz
çatışmayı körükledi, bu ruhani lider barış için dua etti' diyen
haberler bunun sonucu.
'Ne çatışması, ne uzlaşması, her şeyden
önce, nereden çıktı bu medeniyet muhabbeti?' diye sormak aklımıza
gelmediği müddetçe, iktidar mücadeleleri sarmalının yeni neferleri
olacağız. Siyaseti bu gözle okumanın vakti çoktan geldi.

Nuray
Mert arşivi - Diger
Yazarlar

Yazdır | Yolla | Arşive
Ekle

Şu ana kadar
değerlendirmeye katılan 41 üyemizin puan ortalamasını yanda
görebilirsiniz. Puan verme işleminden yalnızca üyelerimiz
faydalanabilir.

puan
8

Politika sayfasındaki diğer haberler

Erdoğan ucuz
atlattı

Ortadoğu'ya
TOBB dopingi - Murat Yetkin

Yeni TCK'ya
dava yağıyor

Cuma eylemine
hapis

'Hukuktan
ayrılmak yok'

10 gösterici
tutuklu

ÖZLÜ SÖZ #276

"Gidemeyiz dersem ne
olacak?"
"Nişantaşı'na gidebilir miyiz?" denilen
taksi şoförü...

Haber Arama

Site içinde aradığınız habere
ait anahtar kelimeleri aşağıya yazıp 'Ara' düğmesine basınız.

Detaylı Arama /
Eski
Sayılar

ÇİZGİLER

Dilbert

Garfield

Cathy

Babalar

Cilalı
Taş Devri

Tehlikeli
İlişkiler

Ademler
ve Havvalar

Künye | Reklam Tarifesi
| İletişim
Sayfası | Eski
Sayılar | Sıkça Sorulan
Sorular | Kampanya Sözleşmesi |

© Radikal
internet baskısında yer alan tüm metin, resim ve benzeri içeriğin hakları
Doğan Gazetecilik A.Ş.'ye aittir. Hiçbir şekilde basılı ya da elektronik
bir ortamda (CD, Internet vs.) kaynak gösterilse bile izin alınmadan
kullanılamaz.