İnsan Kaynakları

|

Künye

|

Abonelik

|

Okur
Hattı

|

Arşiv

|

English

01.06.2009, Pzt

Anasayfa

Zaman'ım

Multimedya

E-Zaman

Seri İlanlar

Gündem

Ekonomi

Politika

Spor

Dış Haberler

Kültür Sanat

Televizyon

Röportaj

Yazarlar

Yorumlar

Dizi - İnceleme

Çizgi Yorum

Kürsü

Aile Sağlık

Bilişim

Otomobil

Şehir Haberleri

EKLER

ÜLKE
SEÇİN Amerika
Avrupa
Romanya
Azerbaycan
Bulgaristan
Türkmenistan
Kırgızistan
Makedonya

LİNKLER

TODAYS ZAMAN

AKSİYON

CİHAN

STV

S HABER

MEHTAP TV

EBRU TV

BURÇ
FM

Pazar

Albümü
yapan çarşafım değil, benim!

HABiBE

Habibe,
'White Peace' diye bir albüm yaptı, herkes ne dediğinden
çok nasıl göründüğüne baktı. O, artık 'Çarşaflı
Habibe'ydi, "Albümü yapan çarşafım değil, benim." diye
haykırması nafileydi. Niyeti İslam'ın terör dini
olmadığını anlatmaktı hâlbuki, bütün dünyayı beş dilde
barışa çağırmaktı.

Şimdi üzerine yapıştırılan etiketleri temizlemeye
çalışıyor, yine de ümitli: "Şekilciliği bırakıp hoşgörülü
olabiliriz. Algıların değişeceğini düşünüyorum, karşılıklı
oturup konuşabileceğimize inanıyorum."

Habibe bir anda çıktı karşımıza. Bir haber dergisinin
kapağını boydan boya kaplamıştı, çarşaflıydı, çarşafın üzerine
kapüşonlu bir pelerin giymişti, içindeki 'yaramaz çocuk',
gözlerinden dışarı fırlamıştı. "Yine ne olmuş?" dedik ilkin,
"Kim ne yapmış?" Görünüşe göre, çarşaflı bir hanım albüm
çıkarmış. Yorgunduk, off, tuhaflıklardan bunalmıştık. Çarşaf,
açılım, elektronik müzik, dünya barışı, İslamî tekno... Biz
epeydir hangi kelimenin ne anlama geldiğini karıştırır
olmuştuk. Önce albümü dinledik, "Hımm!" dedik, "Müzikler çok
güzel." Habibe, kendi yazdığı sözleri okuyor müziğin üzerine,
şarkı da söylemiyor üstelik... Sisi dumanı dağıtıp gerçeği
görelim dedik, beş dilde, "Ben beyaz barışım." diyen Habibe'yi
dinledik.

Şu şekilciliği bıraksak artık

Habibe, annesi Medineli, babası Konyalı, 15 yaşına kadar
Medine'de büyümüş, İstanbul'da İslamî ilimler eğitimi almış
genç bir hanım. Suudi Arabistan'daki okul yıllarında en
sevdiği ders müzikmiş, sonradan da iyi bir dinleyici olmuş,
hepsi o kadar... Olağanüstü bir durum var mı buraya kadar,
hayır! İstanbul'un herhangi bir semtinde kimseler onu bilmeden
sıradan bir ömür sürüp gidebilirdi pekâlâ; ama öyle olmadı,
'White Peace' diye bir albümle çıktı, herkesi şaşırttı. Peki,
bu şaşkınlığı tahmin ediyor muydu, daha da önemlisi, ne kadar
kaliteli bir esere imza atmış olursa olsun, sözün dönüp
dolaşıp çarşafa takılacağını biliyor muydu? "Dikkat
çekeceğimin farkındaydım." diyor Habibe, "Ama benimle ilgili
haberlerin 'çarşafın tekno açılımı' şeklinde verileceği aklıma
gelmedi. Bu bir çarşaf açılımı değil, barış açılımı. İşi
çarşaf yapmamış ki ben yapmışım, çarşafın içindeki yapmış.
İnsanlar güzel şeyler yapıyorsa lütfen bunları konuşalım. Saçı
sakalı, eteği gömleği konuşmayalım." Aslında, daha yolun
başındayken ailesi, arkadaşları "Birçok söz işiteceksin,
giyiminle uğraşacaklar, seni üzecekler." diye uyarmış onu,
hatta kimileri biraz daha ileri gidip "Sen çarşaflısın, bırak
bu işleri, uslu uslu evinde otur." bile demiş. İki tarafın da
kalıpları olduğunu düşünen ve üzülmekle birlikte kimin ne
dediğini pek de umursamayan Habibe, bütün kabuklar açılsın,
açılsın, öz ortaya çıksın istiyor. "Hoşgörüsüz ve şekilciyiz.
Bu insanın beyninde ne kadar değerli bir hazine vardır, ondan
ne kadar şey öğrenebilirim diye düşünen yok. Çok acı bir şey,
çok kayıp. Önyargı beslemek yerine bir zahmet tanışın
birbirinizle, hor göreceğinize oturup konuşun." Bazı kesimler
albüm çıkar çıkmaz provokatör olarak yargılasa da Habibe'yi, o
sevecenliğini muhafaza ediyor: "Bir hedefiniz, davanız varsa
mutlaka mücadele vermelisiniz. İnanıyorum ki, bir zaman sonra
bu algılar değişecek." Nedir, Habibe'nin hedefi, davası, bunca
zorluğu göze alarak albüm yapmasının sebebi nedir?

Her şey Irak'ın işgaliyle başladı

Üç yıl öncesine dönelim. Irak işgal altında, ölüm, işkence,
tecavüz haberleri, fotoğrafları neredeyse sıradanlaşmış
durumda. Habibe kabullenemiyor bir türlü, gece gündüz ağlıyor,
uyuyamıyor, ellerini sıkmaktan avuç içleri yara oluyor. Bir
şey yapmak istiyor, ne yapacağını bilmiyor, çaresizliğin
dayanılmaz ağırlığı belini büküyor. "Canlı kalkan olayım,
Bağdat'a gideyim." diyor, babası izin vermiyor. Sonunda aklına
işte o parlak fikir geliyor, "Bir müzik albümü yapayım,
İslam'ın terör ve katliam dini olmadığını herkese anlatayım.
Albüm benim sevdiğim müziklerden oluşsun; biraz new age,
etnik, senfonik, biraz tekno... Her yerde çalınsın, herkes
dinlesin. Müzik en kolay yol, en yumuşak dil." Birkaç
müzisyenle tanışmış o günlerde; ama ikna olmamış, kafasındaki
müziği yapacak birini bulamamış. Neyse ki karşısına Taner
Demiralp çıkmış. "Sultans of the Dance", "Anadolu Ateşi" ve
"Legends of Anatolia" gibi başarılı çalışmalara imza atan ve
Kültür Bakanlığı tarafından 'yılın müzisyeni' seçilen Demiralp
ile çalıştığı için kendini talihli buluyor Habibe, "Bu eserde
Taner Bey'in gönlü var." diyor. Albüm çıktıktan sonra bazıları
şöyle demiş: "Sen barışı savunuyorsun; ama İslam cihadı
emrediyor. Bu nasıl iştir?" Habibe, önce Nisa Sûresi'nden
örnek vermiş; "Onlar sizinle savaşmadıkça savaşmayın.
Savaşırsanız da haddi aşmayın. Allah haddi aşanları sevmez."
Sonra gerçek cihadın ne olduğunu izah etmiş; "En büyük cihat
insanın nefsiyle cihadıdır. İkincisi emri bil maruftur.
İslam'ı anlatmak için müziği kullandım ben, severek kullandım.
Dünyaya sesimi ancak bu şekilde duyurabilirdim." Sesini
duyurmayı neden bu kadar önemsiyor Habibe? Olup bitenler pek
çok insanı üzüyor, öfkelendiriyor; ama gündemler çok çabuk
değişiyor, kederler hafifliyor, hayat devam ediyor...
"Üzüntünüzü unutmayın." diyor Habibe, "Unuttuysanız demek ki
gerçekten üzülmediniz." Doğru söze ne denir? En iyisi sözü ona
bırakalım: "Güzel ahlakı öğütleyen bir dinin mensubuyum. Nasıl
olur da benim dinim terör dini gibi gösterilir, Müslümanlar
nasıl hakarete uğrar? Neden susayım ki! Bir kişinin bile
kafasında İslam barış dinidir fikri uyansın, kendimi kazançlı
sayarım." [email-masked]

***

Türkiye'de büyüseydim bu albümü yapamazdım

Habibe kendisini Türk kabul ediyor, bu toprakları ve
insanlarını çok seviyor; "Kollarımı açıp herkesi sarabilsem."
diyor; ama bir yandan da, Arap kültürüyle yetişmiş olduğu için
kendisini şanslı hissediyor. Medine'de şekilcilikten ve
önyargılardan uzak büyümeseymiş bu albümü yapmaya cesaret
edemezmiş. Zaten albümü Türkiye'de değil de Ortadoğu ya da
Avrupa'da çıkarmakmış niyeti; ama olmamış. Şimdi dünyaya
açılma çalışmaları devam ediyormuş. Henüz bir ay önce çıkan
albümü ve kendi imajıyla ilgili oluşan algıları değiştirmenin
kolay olmayacağını biliyor Habibe. En çok da albümün sanki
sadece tekno müzikten oluşmuş gibi gösterilmesine içerliyor:
"Ben tekno müzik yapmadım, dört beş farklı tarz var albümde.
İlahi de var, İbranice bir opera da var. İsim takıldı
silemiyorum." ZAMAN

ÜLKÜ
ÖZEL AKAGÜNDÜZ

31 Mayıs 2009, Pazar

| Gönder
| Yazdır

Pazar Bölümündeki Diğer
Başlıklar

Türk
okçuluğu yaydan çıkmak istiyor

'Mahalle
baskısı' lafına çok gülüyorum

Proje
yapıyorum gözlerim kapalı

Albümü
yapan çarşafım değil, benim!

Bir
gülün kokusunda bin çare gizli

Beşiktaş
aşkı, sınırları aştı

Çalışan
kadın 'ebeveyn izni' ve kreş istiyor

Sahnede
müzikal fetih

Rochester'ın
söküğünü Türk terziler dikiyor

Ummadığın
taş tedavi eder!

Yiyeceklerimizdeki
değişiklikler

Gençlerin
yeni gözdesi yurt dışı sanat okulları

İş
dünyası yeni anayasa için bedel ödemeye hazır

Orhan
Ayhan: Şöhretimi Muhammet Ali'ye borçluyum

Var
mı medyaya yan bakan?

Kılıçaslan
Liseleri kitap kurtlarını ödüllendirdi

Pulların
dilinden 27 Mayıs darbesi

92'lik
delikanlıdan yokuşlara methiye

Modada
yeni trend

Ergenekon
yanlısı olmayan tek mizah dergisi: Cafcaf

Bu
meslekte gerilim çok yüksek

Ballı
sirkeli cilt bakım önerileri

Modacılar
yine sokağa çıkıyor

Rasim
Özdenören'i okuma kılavuzu

Yunanistan'ın
gözünden Anadolu
işgali

Bölümün en çok okunan haberleri

Sevr'in
Lozan'a miras bıraktığı o tehlikeli madde

Albümü
yapan çarşafım değil, benim!

Ummadığın
taş tedavi eder!

Bir vali "ne idüğü"
hakkında konuşursa...

Üç
elma üç yıldırım

Çalışan
kadın 'ebeveyn izni' ve kreş istiyor

'Mahalle
baskısı' lafına çok gülüyorum

Bir
gülün kokusunda bin çare gizli

Türk
okçuluğu yaydan çıkmak istiyor

Proje
yapıyorum gözlerim kapalı

En çok okunan 10 haber

Keşke
İlker Başbuğ da orada olsaydı

Karı-koca
dünyaya Türkçe öğretiyorlar

Karne
zamanı

Hidayet
Türkoğlu tarihe geçti

4
milyon liralık miras vakfa bağışlanınca akrabalığı
hatırladılar

Bütün
dünyayı kendine dert edinen insan

Suikast
iddialarını espri sandık krokileri görünce ürperdik

Mayınlı
arazi için verilecek petrol arama ruhsatı kalmadı

Ermeni
lobisi, AP seçimleri öncesi Türkiye yanlılarını fişledi

Yaşlılıkta
daha güçlü hafıza için D vitamini şart

Copyright© 1995-2009
Feza Gazetecilik A.Ş.

bilge2