Diyarbakır Garı'ndan, umuda yolculuk manzaraları

Türkiye /
27/07/2009

Diyarbakır'daki mevsimlik işçilerin Türkiye'nin çeşitli
bölgelerine umuda yolculuğu bugün tren istasyonundan başladı. Her yıl bu
zamanlarda Güneydoğu'dan kalkan Kurtalan Ekspresi, binlerce fındık işçisini
Karadeniz ve diğer bölgelere taşınırken, garda hüzünlü anlar yaşanıyor.

DİYARBAKIR GARI'NDAN UMUDA YOLCULUK
MANZARALARI

Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nde
yaşanan işsizlik ve kuraklık nedeniyle Diyarbakır, Mardin, Şanlıurfa, Siirt ve
Batman’dan her yıl binlerce kişi mevsimlik işçi olarak Marmara ve Karadeniz
bölgelerine ekmek parası kazanmaya gidiyor.

Çocuk, kadın, genç ve
yaşlılar yanlarına aldıkları eşyalarıyla Diyarbakır Tren Garı’ndan Türkiye’nin
belirli bölgelerinde başta fındık toplamak üzere mevsimlik işçi olarak çalışmak
için yola çıkıyor. Mevsimlik işçilerin en büyük sıkıntısı ise tren ücretlerinin
zamlanması. Geçmişte kişi başı 10 TL olan biletler şimdi 30 TL’ye yükseldi.
Fındık toplamaya giden işçiler daha fazla para kazanabilmek için, ailelerinden
daha fazla kişiyi çalışmaya götürüyorlar. Böylelikle 12 kişilik bir ailenin
gidiş geliş ücreti 720 TL’yi bulurken, ayda ise kişi başına 600 TL
kazandıklarını, bunun 500 TL’sinin ise yiyecek içecek masrafına gittiğini
söyledi
İşçilerden kimisi 6 ay boyunca para kazanabilmek için göçebe hayatı
yaşarken, büyük umutlarla giden bazı aileler ise iş bulamadan çaresizce tekrar
evlerine döndüklerini anlatıyor.

GARDA ÖNCE HAREKETLİLİK, SONRA
SESSİZLİK
Diyarbakır Tren Garı’nda umut trenini bekleyen yüzlerce işçi, tren
düdüğünü duyunca büyük bir hareketlikle eşyalarını toplamaya başlıyor. İğne
atsan yere düşmeyecek bir kalabalığın bulunduğu Diyarbakır’ın tarihi tren
istasyonunda koşuşturma yaşanıyor.
Kurtalan Ekspresi’nin gelişiyle bir anda
gar hareketleniyor. Trenin durmasının ardından işçiler trene erken binebilmek
için adeta birbirleriyle yarışıyor. Yanlarında götürdükleri, un, tüp, şeker ve
gıda maddelerinin yanı sına yataklarını camlardan içeriye sokmaya çalışıyorlar.
Kimileri ise eşyalarının dışında çocuklarını da trenin camından içeriye atıyor.
Umuda yolculuk geride kalanların el sallamalarıyla cıvıl cıvıl olan garın
sessizliğe bürünmesi ile son buluyor. Eşlerini ve çocuklarını ekmek parası için
geride bırakanlar ise söyledikleri türküler ile umuda yolculuğun ne kadar zor
olduğunu gözler önüne seriyor.
Uzun ve zahmetli yolculuk Adapazarı, Sakarya,
Yalova, Bursa, İstanbul, Ankara, İzmir, Ordu ve Giresun gibi kentlerde son
buluyor. Karadeniz ve Marmara bölgelerinde 2 ay boyunca gece gündüz demeden
tarlalarda çalışan mevsimlik işçiler, günde 20- 22 TL arasında değişen yevmiye
alıyorlar.

GÖÇE 9 YAŞINDA BAŞLADI, ŞİMDİ 3 ÇOCUĞU VAR
Bölgede iş
olmadığı için göç etmek zorunda kaldıklarını ifade eden 3 çocuk babası Mehmet
Kuzu, 18 yıldan bu yana fındık toplamaya gittiğini söyledi. Kuzu şunları
anlattı:
“9 yaşında babam ve annemle gitmeye başladığım Çukurova
yolculuğuna, 3 çocuk sahibi olmama rağmen gitmeye devam ediyorum. Seneye 3
çocuğumu da götüreceğim. Diyarbakır’ın bir sürü milletvekili var. Ancak onlar
sadece seçim zamanı geliyorlar. 14 kişi gidiyoruz, aylığımız 600 TL’yi buluyor.
Orada gıda ihtiyacımızı gidermek için burdan 500 TL masraf yaptık.
Harcadığımızla kazandığımız kafa kafaya geliyor. Çaremiz yok, mecburuz. Bunların
üstüne bir de tren bilet fiatları 30 TL’ye yükseldi. Tek umudumuz orda
tarlalarda iş bulup çalışmaktır. Eşim ve 3 çocuğumu burda bırakmak zorunda
kaldım, gelince onlara hediye almayı hayal ediyorum.”
Adapazarı’na göç eden
başka bir ailenin reisi Mehmet Al dra, 6 ay kalacağını ve şeker pancarı
toplayacaklarını belirterek, “5 kişilik aile bireyimizle gidiyoruz. Mağduruz,
bir birikimimiz ve malımız yok. Tek varlığımız ellerimizdir, onları kullanarak
para kazanmaya çalışıyoruz” dedi.(dha)