Erken öten horozu...

İSMET BERKAN

Türkiye
/ 05/09/2009

Son günlerde sıkça kullanılmaya başlanan bir söz hoşuma
gidiyor: Donmuş sorunlar, deniyor.

Son günlerde sıkça kullanılmaya başlanan bir söz hoşuma gidiyor: Donmuş
sorunlar, deniyor.
Ermenistan’la olan sorunumuz 1993’ten beri donmuş
durumda.
‘Kürt sorunu’muz en azından 1984’ten beri donuk durumda.
Kıbrıs
sorunumuz da en azından 1974’ten beri olduğu yerde duruyor.
Bu sorunların
hiçbiri henüz çözülmüş veya derin dondurucudan çıkarılıp hiç değilse yumuşamaya
alınmış değil. Şimdilik yaptığımız, ‘Acaba bu sorunlarımızı çözmek için onları
derin dondurucudan çıkarsak mı çıkarmasak mı’ konuşmaları yapmak.
Ama bu
kadarı bile içeride gümbürtü çıkmasına yetiyor. Artık iyice anlaşıldı, hayatta
her şeyin en azından bugün olduğu yerde ve durumda kalmasını isteyen, hiçbir
şeyin değişmesine tahammül edemeyen bir siyasi liderimiz var: Devlet Bahçeli. En
azından o,
daha eliniz rafa uzanmışken başlıyor bağırmaya: ‘Dokunma, elleme,
kurcalama...’
Cennet vatanımızda nasıl sorunlarımız ‘donmuş’sa, bu sorunlarla
ilgili düşünceler de ‘donmuş’ durumda. Hiçbir yeni şey söylenmiyor, hiçbir
farklı görüşün söylenmesine izin yok.
Sorunlarımızla birlikte yaşamaya o
kadar alışmış durumdayız ki, belki de onlarsız bir hayat düşünemiyoruz.
Bu
söylediğimin bir de ters efekti var: Bazılarımız da bu sorunlar çözülünce
ortalığın güllük gülistanlık olacağını söylüyor bize.
Evet, elbette bu
sorunların hiç olmadığı bir hayat mümkündür,
o sorunlarla yaşamak zorunda
değiliz ve onları çözersek çok daha iyi bir şey yapmış oluruz. Ama öte yandan
sorunlar çözüldüğünde ortalığın güllük gülistanlık olmasını da
beklemeyin.
Hayat eskisi kadar zor olmaya devam edecek, her gün daha fazla
çalışacağız, akşamları eve daha yorgun dönmeye devam edeceğiz. Bir anda
hayatımız acayip güzel bir hale gelmeyecek.
***
Bakın son deney konumuz
Ermenistan-Türkiye ilişkileri.
Bu konuda Dışişleri Bakanlığı oldukça uzun
zamandan beri gizli çalışmalar yürütüyordu. Bu çalışmaların sonunda bir noktaya
varıldı, iki ülke protokoller parafe etti.
Gözden kaçıyor belki ama Ermeni
tarafı bu protokollerin hayata geçmesiyle birlikte soykırım konusunda ortak
tarih komisyonu kurulmasını da kabul etmiş olacak. Bu çok önemli bir
şey.
Türkiye ile Ermenistan’ın ilişkilerinin normalleşmesi, Ermenistan ile
Azerbaycan’ın donmuş durumdaki Karabağ sorunu konusunda bir anlaşmaya
varmaları...
Bu iki ihtimal bile birilerini tedirgin ediyor, kızdırıyor. Bu
ruh halini, böyle bir olumsuzluktan beslenme halini anlamaya imkân yok
gerçekten.
Ve çok erken konuşuyorlar, çok erkenden işleri çıkmaza sokmaya
çalışıyorlar.
Bu kadar nefrete, bu kadar düşmanlığa gerek var mı
sahiden?