İnsan Kaynakları

|

Künye

|

Abonelik

|

Okur
Hattı

|

Arşiv

|

English

25.01.2010, Pzt

Anasayfa

Zaman'ım

Multimedya

E-Zaman

Seri
İlanlar

Gündem

Ekonomi

Politika

Spor

Dış Haberler

Kültür Sanat

Televizyon

Röportaj

Yazarlar

Yorumlar

Dizi - İnceleme

Çizgi Yorum

Kürsü

Aile Sağlık

Bilişim

Otomobil

Şehir Haberleri

EKLER

BÖLGESEL

ÜLKE SEÇİN
Amerika
Avrupa
Romanya
Azerbaycan
Bulgaristan
Türkmenistan
Kırgızistan
Makedonya

LİNKLER

TODAYS ZAMAN

AKSİYON

CİHAN

STV

S HABER

MEHTAP TV

EBRU TV

BURÇ
FM

Pazar

Ben de
değiştim İslami kesime bakışım da değişti

Ece
Temelkuran

"Biz burada yazarlar
olarak artist olduk. Bize burada ahkâm kestiriyorlar. Her şeyi
bilmek zorundayız ve her konuyla ilgili hemen kanaatlerimiz
olmalı gibi..."

Ece Temelkuran, ilk romanı Muz Sesleri'ni niçin Beyrut'ta
yazdığını anlatırken bu cümleleri kuruyor. 9 ay Beyrut'ta yaşayan ve
bu sürede Arapça da öğrenen Temelkuran, romanda Ortadoğulu olmak
meselesini işliyor. "Beyrut'tan sonra birçok değişim oldu
fikirlerimde" diyor. Milliyet'ten Habertürk'e transfer olan Ece
Temelkuran'la romanından hareketle muhafazakarlığı ve Ortadoğulu
olmayı konuştuk.

Beyrut'a gidişiniz bir kaçış mıydı? Nasıl bir süreç sizi
Beyrut'a taşıdı?

Burada çok fazla tüketim nesnesine dönüştürüldüm. Hem kadın, hem
genç olduğum, yazı yazdığım, ekranlarda göründüğüm için... Beyrut'a
gitmek projelendirilmiş bir arayış değildi. İslami hareketlerin
yoksulları nasıl örgütlediğine dair Oxford'daki İslami Çalışmalar
Merkezi ve Avrupa Çalışma Merkezi ile beraber bir çalışma
yapacaktım. Ön çalışma için Beyrut'a gittim. Müslüman Kardeşler ve
Hamas'la yoksulları nasıl örgütlediklerine dair görüşecektim. Fakat
Hizbullah üyeleri ile konuşurken 19 yaşından beri sorular sorduğumu,
cevapları artık çok da dinlemek istemediğimi fark ettim. O proje
öylece kaldı. Edebiyata geri dönmenin zamanının geldiğini fark
ettim. Evimi özlemiştim.

Ve roman yazmaya karar verdiniz...

Hizbullah üyeleri ile konuşurken ben bir hikâye yazacağım dedim
ve El-Manara'ya gittim. İlk önce peçetelerin üzerine yazmaya
başladım.

Beyrut üzerine bir roman yazacağınızı söylediğinizde insanlar
nasıl tepki verdiler?

Gazeteci olduğunuzu söylediğinizde insanların hikâyeleri
parçalanmaya başlıyor. Size karşı bir pozisyon alıyorlar. Ben Beyrut
üzerine bir roman yazıyorum, sizin hikâyenizi merak ediyorum
dediğinizde ise daha farklı davranıyorlar. Meğer insanlar
hikâyelerini ne çok anlatmak istiyorlarmış, meğer insanların biz
parçalamadığımız zaman kendi zamanlarında ve kendi dillerinde
anlatacak ne çok hikâyeleri varmış. Büyülü bir süreçti bu.

Bu romanı İstanbul'da yazabilirdiniz. Beyrut'ta niçin 9 ay
kaldınız?

Başka türlüsü mümkün değil. Çünkü Beyrut hikâyelerle dolu bir
yer. O hikâyeler sizi yönlendirdiği için roman çıkıyor ortaya.
Karakterler orada yaşayan insanlar. Onları gözledim, tanıdım...
İstanbul'da yazamazdım. Çünkü İstanbul'a artık o gözle bakamıyorum
ben.

Neden?

Çünkü ben artık izlenen bir nesneyim. Biz, yazarlar olarak artist
olduk! Öyle... İzlendiğin bir ortamda "hiç kimse" olarak gidip
insanlara bakamazsın. Benim bakma hakkımı elimden aldılar. Sokakta
yürürken insanların bakma biçimlerinden beni tanıyıp tanımadıklarını
çıkarabiliyorum. Ve o bakma biçimi ile bana bakan birine ben artık
bakamıyorum. Zaten kadın olduğum için zordu bakmak. Erkeklerin bakma
hakkı vardır çünkü! Hiç kimse olmanın böyle bir konforu var.

Hiç kimse olmak tasavvufta bir mertebe ve zorlu, zahmetli bir
yolculuğun sonunda varılan bir menzil. Öyle söyler tasavvuf
büyükleri... Sizin anlattığınız nasıl bir hiç kimselik?

Kitabı yazdığım dokuz aylık dönemde buradaki 'ben'e göre bir hiç
kimseydim. Ve oradayken hiç kimseliği ne kadar özlediğimi fark
ettim. Bize burada ahkam kestiriyorlar. Her şeyi bilmek zorundayız
ve her konuyla ilgili hemen kanaatlerimiz olmalı gibi... Evet hiç
kimseliğin tasavvufi bir katmanı da var. Hiç kimse olmak meselesi
benim sonradan öğrendiğim bir şey değil. Benim bildiğim bir şeydi.
Nerden bildiğimi bilmiyorum. Bu noktada sosyalist bir insan olarak
kendimle çeliştiğimi bile düşünüyorum. Bu bir içsel bilgi,
açıklanamaz bir şey...

Arapça da öğrenmeye başlamışsınız?

Evet. Derdimi anlatacak kadar öğrendim. Beyrut taksicileriyle
kavga edecek kadar biliyorum.

İslam ve Kur'an'la temasınız nasıl gelişti bu süreçte?

Bu konuyu çok konuşmak istemiyorum. Neden mi? Çünkü bunu da
markalaştıracaklar ya da benim markalaştırdığımı zannedecekler diye
korkuyorum. Ama beni tanıyanları çok şaşırtacak kadar okudum. İlk
olarak İslami örgütler ve siyasal İslam üzerine okumalar yaptım.
Kur'an'ı İngilizce tercümesinden okudum. Çok güzel ve şiirsel bir
çeviriydi. Bir de Arapçayı öğrenmeye başlayınca İslam'ı da başka
türlü duymaya başlıyorsunuz.

Nasıl başka türlü?

Türkiye'de şöyle bir şey var. Arapça olan her şey İslam'la ilgili
zannediliyor. İsmimin Arapça yazılı olduğu bir kolye yaptırdım. Beni
gören arkadaşlarımın ilk tepkisi şu oldu. Allah mı yazdırdın? İkinci
tepki de şu. Arapça öğreniyorum deyince. İnsanların aklına ilk gelen
"Sübhane" oldu. Halbuki bu dilde âşık olunuyor, politika yapılıyor,
şiir yazılıyor... Türkiye'de korkunç bir Arap ırkçılığı var bu da
bir tür İslam ırkçılığına dönüşüyor zaman zaman. Sorunun cevabına
gelecek olursak bir dili önce müziğiyle duyarsın. Ama öğrenmeye
başladığın zaman o müzik dağılır ve dilin sırrı çatlar. Arapçanın
sırrı çatladı benim için. Ayrıca Arapça büyülü bir dil. O büyünün
içinde İslam'la iç içe geçmişlik var. Arapçayı seviyorum.

1 |

2 |

3 |

Sonraki sayfa »

Murat
Tokay

24 Ocak 2010, Pazar

|

Gönder  |

Yazdır

PazarBölümündeki Diğer Başlıklar

Mehmet
Altan: Darbe planları kent dindarlığına karşı yapılıyor

Annem
futbolcu olmamı istemedi oyuncu oldum

Ben
de değiştim İslami kesime bakışım da değişti

Hocam,
3G ile kıyılan nikâh kabul olur mu?

Kimse
Yok mu'dan 'Eve Dönüş' atölyesi

Bu
da Yalova'nın çevre açılımı Kentte poşet kullanmak yasak

Tatlı
bağımlılarına 'acı' haberimiz var

Hangi
çocuk masala 'hayır' der ki!

Bilim
adamlarının müracaat kaynağı Prof. Dr. Fuat Sezgin: Cunta iyi ki
beni üniversiteden atmış

Bu
çocuğu tedavi etmek için doktorlar yarışıyor

Türk
resminin yüzyıllık öyküsünün sergisi

Avcı
kadınlar hedefi 12'den vuruyor

Kurtlar
Vadisi'ndeydim, şimdi kurt oldum

Dünya
Ralli Şampiyonası'na kickboks yaparak hazırlanıyor

Türk
büyükelçi 20 bin Yahudi'yi ölümden kurtardı

Sezaryenle
doğumu ünlüler bıraktı, darısı özel hastanelere...

Yeşilçam'ın
imajı bu oyuncuların omzunda

Ara
sokaklarda fotoğraf tutkunları

Bursa'nın
tadı Avrupa'nın damağında kaldı!

Türkiye'nin
yaşayan hazineleri

Cebinize
gelen SMS'lerden bıktınız mı? O zaman...

İslam
medeniyetinin filmi çekiliyor

Tarihte
ne çok darbeci varmış!

Aşk-ı
Memnu, imajlarını yerle bir etti!

Fazla
söze hacet yok, fotoğrafa
bak!

Bölümün en çok okunan haberleri

Balyozcular
49 yıl önce ne yapmışlardı?

Bu
çocuğu tedavi etmek için doktorlar yarışıyor

Soner
Yalçın'dan bir araştırmacı gazetecilik olayı daha!

Ben
de değiştim İslami kesime bakışım da değişti

Annem
futbolcu olmamı istemedi oyuncu oldum

Turpsoğan
"Zaytung"u

Balyoz
Senaryosu'nu filme çekelim, Avatar'ı sollayıp Oscar alalım

Mehmet
Altan: Darbe planları kent dindarlığına karşı
yapılıyor

Hocam,
3G ile kıyılan nikâh kabul olur mu?

Gülümseyen
mıknatıs

En çok okunan 10 haber

İki
subayın Meclis'e şafak baskını muhalefetin tavrını
değiştirdi

Yolun
sonu

İmam
hatiplerdeki sorun Orgeneral Çetin Doğan'la başladı

Son
5 dakikada oynayan Tuncay, Arsenal'e yetti

Eğreti
gelinliğin âlemi yok!

Genelkurmay'a
çağrı: Cesaretiniz varsa, belgeleri gönderelim

Cemil
Çiçek: İçişleri EMASYA ile ilgili çalışıyor

'Oyun'
değil, hepsi gerçek

Balyoz
darbe planı kozmik odada gizlendi

Uğur
Mumcu'nun kızı: Babam öldürülmeden önce Öcalan-MİT ilişkisini
araştırıyordu

Copyright© 1995-2010 Feza
Gazetecilik A.Ş.

bilge2