ANA SAYFA

GÜNDEM

POLİTİKA

EKONOMİ

DÜNYA

AKTÜEL

EĞİTİM

SPOR

YAZARLAR

TELEVİZYON

SAĞLIK

YURT
HABERLER

Bilişim

Diziler

Kültür

Röportaj

Sinema

Yorum

Cumartesi

Pazar

Kitap

English

02 Mayıs 2010 -
Pazar

Yeni Şafak › Pazar ›

Annem gibi olmak istemediğim için yalnızlığı seçtim

"Klasik bir aile ortamında büyüdüm. Babam işe gider, annem çocuklarını
büyütürdü. Annem her zaman babamın arkasındaydı ve kendine ait hiçbir yaşam
alanı yoktu. Hep çalışan bir kadın olmak isterdi." diyen Göksel:

KÜBRA&BÜŞRA İLE İKİDE BİR
Göksel ikinci nostalji albümünüyle 'Hayat Rüya Gibi'
deyip, bizi doğduğu 70'li yıllara götürüyor. Biz de albümü bahane edip, Göksel
ile rüya gibi geçen hayatını konuşuyoruz. Göksel, o dönemden hatırladığı
eşyalarını, ayakkabısını, oyuncağını, şarkılarını ve maceraperest babasıyla
geçirdiği güzel anları anlatıyor. Bitmiyor, mutlu ve mutsuz anlarını, yalnızlığı
neden seçtiğini, hangi zamanda yaşamak istediğini, eskiyi neden sevdiğini
çocuksu tavırlarla anlatıyor. İşte karşınızda 70'lerin kadını Göksel.

1971 doğumlusunuz. Çocukluğunuzun geçtiği bu dönemde ilk hatırladığınız
şey ne?

Bahçeli apartmanımız. Suadiye'de oturuyorduk. O zamanlar o semtte çok güzel
apartmanlar vardı. Oradan oraya oynayan kediler, üst kat komşumuzun mavi
minibüsü... Turistler gelirdi.

Güzelmiş...

Bir çocuk için olağan üstü şeyler aslında. Çiçekler, kediler, tuhaf giyimli
genç abiler, ablalar ve müzik. Babam müzik sevdiği için evimizde hep bir ses
vardı.

Ailenin kaç numara çocuğusunuz?

İlk çocuğum. Kız kardeşim ve erkek kardeşim var.

Bu güzel renklerle bezenmiş resimde hiç kara bir renk yok mu?

Var tabii... Bütün bu rüyanın arasında, sokağın köşesinde öldürülen
gazeteciler de var. Benden büyük kuzenlerim, Suadiye Lisesi'nde okuyorlardı.
Okuldan çıkıp korkarak eve geldiklerini hatırlıyorum. Yine, babam bir akşam bizi
Bağdat Caddesi'nde gezmeye çıkarmıştı ve korkarak eve dönmüştük. Hergün
apartmanımızın duvarında yasa dışı bir örgütün sloganıyla karşılaşırdık. Bir
taraftan neşe, naiflik ve doğa; diğer taraftan ülkedeki koasu hatırlıyorum.

O yıllardan kalma eşya?

Anneannemin ördüğü minik battaniye.

Şarkı?

Türk filmi şarkıları. Emel Sayın'ın şarkılarını çok net hatırlıyorum. Bir de
albümümde söylediğim Eylülde Gel şarkısı var.

Bu şarkı size neyi hatırlatıyor?

Sabah kahvaltısı ediyoruz, hava çok güzel ve radyoda Eylülde Gel çalıyor.

Ayakkabı?

Klasik kız çocuğu ayakkabısı diyebileceğimiz kırmızı tokalı bir ayakkabım
vardı.

Ayakkabılarınızı siz mi beğenirdiniz yoksa anneniz mi?

Kendi beğendiğimi alırdım. Çok zor beğenirdim. Babam beni dükkan dükkan
dolaştırırdı, bir türlü beğenemezdim. Özellikle ayakkabıları çok zor beğenirdim.

Şimdi?

Şimdi daha kolay beğeniyorum. Ayakkabıları daha çok çeşitli yaptıkları için
olabilir. (gülüşmeler)

Oyuncak?

Pembe Panter.

Bir an...

Babam ve kızkardeşimle birlikte yasa dışı yollarla uçakları seyretmeye
gitmiştik.

Nasıl yani?

Babam maceraperestti... (gülüşmeler) Bir bahar günü havalimanın yakınlarında
bir tarlanın üzerine yatarak uçakları seyretmiştik.

Üzerinden zaman geçmiş bir hayatı anımsamak size iyi gelir mi?

İyi hissettiriyor, çünkü hep güzel hatırlıyorum. Aslında hayatımda çok iyi
şeyler de olmadı.

Çok mu elbebek gülbebek yetiştirildiniz?

Yoo. Kolay değildi. Kardeşlerim aramda pek yaş farkı yok. Kız kardeşim iki
yaş, erkek kardeşim benden altı yaş küçük. Kardeşlerime ablalık yapmak
zorundaydım. Aslında annem için de zordu. Harika bir çocukluğum olmadı ama güzel
hatırlıyorum.

Sık sık geri dönüşler yapar mısınız? Siz olmuşlara mı, yoksa olacaklara mı
daha çok kafa yorarsınız?

İkisini de çok düşünüyorum. 'Anı ne kadar yaşıyorum?' Bu konuda kendimi çok
eleştiriyorum.

Kaçırıyor musunuz?

Evet.

Neden?

Bilmiyorum. Yarın ve dünle çok meşgulüm. En büyük problemim bu.

Neyi özlüyorsunuz?

Geçmişte kalan insanları çok özlüyorum. Okula gitmeyi de çok özledim. Mesela;
Bu sabah 'Okula gitmek istiyorum' diye uyandım. İki yıl önce iki ay kadar
İngilizcemi ilerletmek için Londra'da okula gitmiştim. Çok keyif aldım.

Eğitiminizi yarıda bıraktığınız için olabilir mi?

Evet okulu bitirmedim.

Sever miydiniz okula gitmeyi?

Yoo. O kadar sevmiyordum. Ama şikayetçi de değildim. Öğrenme duygusunu
seviyorum.

Peki neden felsefe okudunuz?

Psikolojiyi çok seviyordum. Hep 'psikolog olmak istiyorum' dedim. Üniversite
tercihi yaparken bir iki puanla felsefeye girdim. Hatta felsefeyi kazandığım
için üzülmüştüm. Zor geldi.

Siz de müziğe kaçtınız...

Evet. Müzik ağır bastı.

HAYALPEREST OLUŞUM BENİ YALNIZLAŞTIRIYOR

Yalnızlık mı, kalabalık mı?

Yalnızlık.

Neden?

Seviyorum.

En çok nerede yalnızsınız?

Evimde. Çünkü daha üretici ve çalışkan oluyorum. Çocukluğumdan öyle mi
öğrendim bilmiyorum. Çocukken yalnızdım diyorum ama aslında yalnızda değildim.
İki kardeşim vardı.

Sizi ne yalnız bırakıyor?

Hayalperest oluşum beni yalnızlaştırıyor. Birşeyler yazabilmek içinde yalnız
olmak gerekiyor. Kendime ait bir zamana ihtiyacım oluyor. Asıl depresif halim o
zaman başlıyor. Bittiği zaman inanılmaz bir rahatlama hissediyorum.

Hayata uyum sağlamada zorlanıyor musunuz?

Evet doğru, zor oluyor. Normalde insanların içindeyken bile dalgınlıklar
yaşıyorum. Çünkü o sırada ben başka birşey düşünüyorum. Konsantrasyon sorunu
gibi. Mesela; o sırada bir şarkı düşünüyorum.

Yaşadığınız hayatın nesini eleştiriyorsunuz?

Yeni dünya insanı bireysel bir yaşama sürüklüyor. Ben de yalnız yaşıyorum ve
bu bencil bir yaşama dönüşebiliyor. Başkası için değil, sadece kendin için
birşeyler yapmaya başlıyorsunuz.

'Yalnızlığı seviyorum' çünkü...

Çift olmamak demek. Hayatıma müdahale edilmesinden hiç hoşlanmıyorum.

Çift olmak ağır birşey mi?

Bana ağır geldi. Yalnızım, kadınım ve hayatımı sürdürüyorum. Onun için bu
kadar gururla söylüyorum. İleride ne olacağımı da bilmiyorum belki bir sene
sonra 'evlendim, çok mutluyum' diyeceğim. 'Çift olmak çok güzel birşey'
diyeceğim.

Ne kadar zamandır 'tek'siniz?

İki yıl oldu. İlk eşim... Diyordum neredeyse demek ki bir daha evleneceğim.
(gülüşmeler) O yedi yıl süren bir beraberlikti. Ama ondan önce de yalnız
yaşıyordum.

Karar verirken zorlanır mısınız?

Çok zorlanıyorum. Evlilik çok zor bir karardı gerçekten.

Boşandığınızda birşeyleri beceremediğinizi ya da yeteneksiz olduğunuzu
düşündünüz mü?

Çok doğru. Yenik hissediyorsunuz. Boşanma süreci çok kötü. Hakimin karşısına
suçlu gibi çıkıp, "başaramadık" diyorsunuz. İsimleriniz okunuyor, size hitap
şekilleri, cümleler çok acıtıcı.

Peki 'eş' olmak size ne hissetirdi? Birine eklenmek, bağlanmak...

Bunu hissetiğim için kopmak istedim.

Bu durumu çözebildiniz mi?

Hayır. Belki de evlilik insanın doğasına aykırıdır. Bize yanlış
öğretilmiştir. İnsanlar cesaret edip söyleyemiyor bence.

Bu çok önyargılı bir tavır oldu...

Böyle söylediğim için üzgünüm. Benim söylediğim şeyler yanlış anlaşılmasın.
Çok eşlilikten bahsetmiyorum. Sadece bir insana yapışık halde yaşamanın boğucu
birşey olduğundan bahsediyorum.

Sizin yaşadığınız kötü bir deneyimdi belki...

Doğru. Biz aynı zamanda müzik de yapıyorduk. Kendimize nefes alacak alanlar
yaratmadık ondan olabilir. Evlilikleri elli yıl süren çiftlere hayranlık
duyuyorum. Çünkü çok zor birşey başardıklarını ve ne kadar emek harcadıklarını
biliyorum.

Peki neden yürümüyor, ya da duruyor?

İlişkilerin yürümemesinin sebebi kadınların erkek, erkeklerin kadın gibi
olması. Sadece kadınlar değil, erkekler de tuhaflaştı.

Nasıl bir tuhaflık bu?

Kadınlar çalışıp bireysel bir yaşamı benimserken, erkeklerin sorumluluk
duyguları ve kaygıları azaldı. Bilmiyorum, belki de çok fazla şey bekliyoruz
erkeklerden.

Anneniz ve babanız nasıl bir modeldi?

Ben klasik bir aile ortamında büyüdüm. Babam işe gider, annem çocuklarını
büyütürdü. Annem her zaman babamın arkasındaydı ve kendine ait hiçbir yaşam
alanı yoktu. Hep çalışan bir kadın olmak isterdi.

Belki anneniz gibi bir eş olmak istemediniz. Onun yapamadıklarını yapmak
için böyle hareket ediyorsunuz....

Çok haklısınız. Benim özgür olma ve müdahale istemeyişimin sebebi bu.

Kafanızda 'çift' olmanın bir ölçüsü var mı?

Her iki tarafın eşit olduğu ve dengenin sağlandığı, kendine ait özgürlük
alanlarının olduğu bir şekil olabilir.

'Bir' olmak, kötü bir fikir mi?

Değil. 'bir' olma duygusu olağan üstü birşey. Ama 'bir' olurken kendini yok
etmemek lazım.

Peki neden evlendiniz ? "Kariyerimi yaptım artık evleneyim" mi
dediniz?

Evlendiğim zaman 'Körebe' albümünü çıkarmıştım ve çok popülerdim. Alper'le
çok iyi gidiyordu. Otuzuma gelmiştim ve evlenmem gerek diye düşünmüştüm.

İkili ilişkilerde nerede hata yapıyorsunuz?

Kendimden çok şey veriyorum. Başkalarının ihtiyaçları daha önce geliyor.

Kendinizi ihmal ediyorsunuz...

Evet. Çok ihmal ettim. O yüzden artık yalnız kalıp, kendimi korumak
istiyorum.

Çoğalmak istiyor musunuz peki?

İstiyorum. O yüzden tekrar evleneceğim.

KENDİME ÇEKİ DÜZEN VERMEM GEREKİR Mİ DEDİĞİM ZAMANLAR
OLDU

İlk albüm?

O zamanlar çok geç kaldığımı düşünüyordum. Ama daha yirmi beş yaşındaymışım.
O kadar da geç değildi aslında. Benim için çok daha iyi olmuş.

97'deki Göksel ile şimdi Göksel arasında ne fark var?

97 yılında ilk albümüm çıktığında daha çok gençtim. Çok doğru algılanmadım o
sırada. Albüm kötü değildi ama kendimi anlatış şeklim yanlıştı. Hakkımda yazılan
bütün cümleler 'seksi şarkıcı' diye başlıyordu. Bu beni çok rahatsız etti.
Öncelikle müziğe olan bir tutkum var. Bunu çok ünlü olmak ve para kazanmak
içinde yapmıyorum. Öyle algılanmak beni çok utandırdı.

Sonra birden eskiye döndünüz. Eski şarkılar, eski kıyafetler... Eskinin
nesini seviyorsunuz?

Estetik anlayışını. Eski şarkıları ve filmleri çok seviyorum. Bir şekilde de
bana yakışıyor. İlk nostalji albümü yaparken sevileceğini düşünmüştüm ama
ikincisini yapacağımı ve bu kadar beğenileceğini tahmin etmemiştim.

Tekrar düşünür müsünüz?

Yok.

Bu albümler müzik kariyerinizi farklı bir yöne de çevirebilir. Risk
almadınız mı?

Riskli tabi. Beste yapmak beni acayip mutlu ediyor. Haklısınız bir tane daha
yaparsam Göksel sesi olacak ama şarkıları unutulacak.

Sizin neye karşı bağımlılığınız var?

Müziğe karşı. Yalnız kalan biri olarak insanlara bağımlı değilim ama
çalıştığım insanlarla hemen kalpten bir bağ kuruyorum. O insanlarla ayrılırken
zorlanıyorum.

Kendinizi nerede beğenirsiniz?

Sahnede. Albüm için fotoğraf çektiriyorum. Hiç birini beğenmiyorum.

Niye?

Ne bileyim? kendimi hiç güzel bulmuyorum. Kliplerde de beğenmiyorum,
televizyon zaten kilolu gösteriyor. Ama birileri tesadüfen sahneden fotoğraflar
çekmiş oluyor. Orada kendimi çok beğeniyorum. Fotoğraf çektirirken her ne kadar
poz vermiyorum desenizde poz vermiş oluyorsunuz. Doğallık gidiyor.

Müzikte neredesiniz?

Duruş olarak ve yaptığım şeylerle, sesimin rengiyle, farklı bir yerde
durduğumu düşünüyorum. Bu beni mutlu ediyor. En çok hoşuma giden şey; bu
albümlerin birleştirici tarafı oluyor. Altarnatif bir yerde de sahneye
çıkıyorum. Ya da tutucu bir kesim beni dinleyip sevebiliyor. Dudaklarında Arzu
Türk Sanat Müziği şarkısı gibi. Daha önce bir çok kişi söyledi bu şarkıyı ama
albümde çok sevildi. Belki aranjesiyle ya da tanıtımından olabilir.

Bu sizin istediğiniz bir konsept mi?

Ben müzikte baştan beri kalıcı olmayı hedeflemiştim. Mükemmeliyetçi olduğum
için elimden gelenin en iyisini yapmaya çalıştım. Biri bana "Sen kariyerinin bir
döneminde eski şarkıları söyleyeceksin ve çok beğenilecek" deseydi inanmazdım.

Yaşamak için hangi 'dönem'i seçersiniz? Göksel hangi yıla ait?

Beğenilerim doğrultusunda tabiki 60'lar ve 70'ler. Kadınları daha zarif
buluyorum ama özgürlük açısından 2000'lerde yaşamayı tercih ediyorum. O zaman
kadınlar çalışma hayatının içinde değillermiş. Daha erkeklerin gölgesinde ve
onların hayatlarını kolaylaştırma üzerineymiş. Tanıdığım pek çok kadın
hayatlarını çocuklarına ve eşlerine adamışlar.

Kötü birşey mi bu?

Tabi ki oda kutsal birşey. Kastettiğim, o dönemlerde kendilerini kocalarına
adamış kadınlar daha çok vardı. O yıllarda yaşasaydım işimle ilgili bu kadar
cesaretli davranamazdım.

Başarısız olsaydınız?

Öyle bir ihtimali düşünmeden deli cesaretiyle hareket ettim. Başarısız olmak
çok daha büyük bir ihtimal ve bu bana ağır gelirdi. Çünkü sahnenin tozunu yutup,
bir kenara çekilmek zorunda kalırdım.

Yazdıklarınızın ne kadarını yaşıyorsunuz. Mesela; Depresyondayım
şarkısında depresyonda olan siz miydiniz?

Evet.

Ama siz bunu reddettiniz?

Doğru. O dönem basın kullanır diye söylemek istemedim. Benim için herşeyin
bittiği, bütün o hikayelerin yaşandığı dönemin arkasında yazılmış bir şarkıydı.
Bazen düştüğünüz kötü duruma gülersiniz. Öyle bir dönemdeydim.

İnsanların hakkınızda bildiği yanlış birşey var mı?

Rahatsız olduğum bir iki şey var. 'Babası Mersin'de akıl hastası' diye
yazılmıştı. Diğeri de benim bir zamanlar Levent Yüksel'le birlikte olduğum. Bu
bilgilerin hepsi yanlış. Bunlar beni çok kızdırıyor.

Hakkınızda yapılan eleştirilere üzülür müsünüz?

Tabiki üzülüyorum. Başka bir taraftan haklı olabileceklerini de düşünüyorum.
(gülüşmeler) Eleştirilere göre hareket etmiyorum ama kulak arkası da etmiyorum.
'Kendime çeki düzen vermem gerekir mi?' diye düşündüğüm zamanlar oldu.

ALPER İLE EVLİ OLDUĞUM DÖNEMDE, GÜÇLÜ TARAFIMI
KAYBETMİŞTİM

Göksel'in mutsuz haliyle mutlu hali arasında çok fark var mı?

Var. İkisini de abartılı yaşıyorum. Herhangi birşeye üzülüp kafamda çok
büyütebilirim. Arkadaşlarıma anlatırım. Ama bir iki saat sonra geçer. Abarttığım
kadar kötü olmadığını iki saat sonra ben de fark ederim. Normal bir insanın çok
gülmeyeceği birşey bana çok eğlenceli de gelebilir. Biraz çocuksu bir karakterim
var.

Deli gibi mutlu olduğunuz bir zaman oldu mu?

Evet. Öyle zamanları hatırlıyorum. Ama ölecek kadar mutsuz olduğum zamanları
da hatırlıyorum.

Çalışırken kolay biri misiniz?

Evet. Kolay olduğumu söylüyorlar, ben de öyle düşünüyorum. Hiç kaprisli
değilim, keşke biraz kaprisli olsaydım.

Kırılgan duruyorsunuz? Göründüğünüz kadar kırılgan mısınız?

Kırılganım. İnsanlara fazla nazik davranıyorum. Ama aslında ben tek başına
ayakta duran ve birçok şeyin altından kalkmış da biriyim. Kendi içimde korumasız
olsaydım, ayakta durmam mümkün olmazdı.

Bu ruh yapısı nereden geliyor?

Anneannem ve babaannem birbirinden çok farklı kadınlar. Babaannem hayatımda
gördüğüm en güçlü kadın. Anneannem de melek gibi bir kadın. Babaannem de öyle
ama onun farklı bir gücü varmış, herkese sözünü geçiriyormuş. Bir yanım
anneannem bir yanım babaannem gibi.

Ne değişti hayatınızda? Dönemlere ayırıyor musunuz?

İlk albümden sonra kendimi sorgulama dönemine girdim. Nereye gidiyorum, ne
yapmalıyım? Hayatıma nasıl bir yön vermeliyim? O öyle bir kırılma dönemi.
Hayattan bir kaç tokat yediğim bir dönemdi ve iyi geldi. Sonra Körebe albümüm
çıktı. Bu duygularla yazılmış bir albümdür. Sonra Alper ile evli olduğum dönem.
Evlilik hayatı boyunca çocuksulaştım. Güçlü tarafımı kaybettim.

Neden?

Bilmiyorum. Hayatımı başka birine teslim ettiğim için olabilir. Şimdi ise tek
başımayım.

YAYIN TARİHİ: 02.05.2010

Yasal Uyarı: Yayınlanan köşe yazısı haberin tüm
hakları Diyalog Gazetecilik San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne aittir. Kaynak gösterilse
dahi köşe yazısı/haberin tamamı özel izin alınmadan kullanılamaz. Ancak
alıntılanan köşe yazısı/haberin bir bölümü, alıntılanan köşe yazısı/habere aktif
link verilerek kullanılabilir.

Geri
dön

Arkadaşına Gönder

Yazdır

Yukarı

PAZAR: KÜBRA&BÜŞRA İLE İKİDE BİR

Kadınlar ihaneti asla affetmiyor

1 Mayıslarda ünlüyüm diye
dövmüyorlar

Patron katından gazete yönetilmez

Kaliteli bir yaşama parayla sahip olunamaz

Takva, Büşra gibi filmler kavanozu dıştan yalıyor

Başbakanın yanına giderken başını
örtüyor musun diye soran bile var

Kanunun şifresini çözmek için 30 yıldır
uğraşıyorum

Aralarında en iyi çizen bendim, o yüzden başkan
oldum

Dünyaya lüks arabalara binmek için
gönderilmedik

David ne deli ne de dahi onun adı müzik

Müzisyene kız vermezler diye gazeteci oldum

Aslı Gönül, Beste ve İpek, bütün
şarkılarımdan daha iyi...

Azrail Türkçe konuşuyor...

HARUN TOKAK - PAZAR

Bozkırın Işık Süvarileri...

HARUN TOKAK - PAZAR

Suçu başkalaştırma çabası...

SEMA KARABIYIK - PAZAR

Karar anı: Çocukları kazanmak mı dershanelere kazandırmak
mı?

SEMA KARABIYIK - PAZAR

Kitap olmak

MEHMET DOĞAN - PAZAR

Bir mahkumun dönüşü!

BEKİR HAZAR - PAZAR

Nisan Nesilleri

MEHMET DOĞAN - PAZAR

Ya uçak geçseydi...

BEKİR HAZAR - PAZAR

Biz
nasıl mı büyük adam olucaz? Kolay.

RECEP YETER /
KARŞI MAHALLE

Kıskanırım seni ben...

UZM. PSK. CEYDA
ŞENEL

Yeni Şafak
Arşiv

YENİ ŞAFAK
• ANA SAYFA
• GÜNDEM
• POLİTİKA
• EKONOMİ
• DÜNYA
• AKTÜEL
• SPOR
• YAZARLAR
• TELEVİZYON
• SAĞLIK

• EĞİTİM
• BİLİŞİM
• DİZİLER
• KÜLTÜR-SANAT
• RÖPORTAJ
• SİNEMA
• YORUM
• YURT HABERLER

• OTOMOBİL
• EMLAK DÜNYASI

• HAVA DURUMU

• ALIŞVERİŞ

EKLER
• YENİ ŞAFAK CUMARTESİ
• YENİ ŞAFAK PAZAR
• YENİ ŞAFAK KİTAP
• 14. YIL ÖZEL EKİ

• ENGLISH

• ARŞİV

KURUMSAL
• BİZE YAZIN
• ABONE FORMU
• TEMSİLCİLİKLER
• KAMPANYA
• İNSAN KAYNAKLARI
• REKLAM
• KÜNYE
• İLETİŞİM

ÇOKLUORTAM
• VİDEO GÜNDEM
• FOTO GÜNDEM

ARAÇLAR
• HABER BANDI
• SİTENE EKLE
• FAVORİLERE EKLE
• GİRİŞ
SAYFASI YAP

Bu sitede yayınlanan tüm materyalin her
hakkı mahfuzdur. Kaynak gösterilmeden
çoğaltılamaz. © Yeni Şafak
İçerik Yönetimi: Yeni Şafak İnternet
Servisi - Teknik Destek, Tasarım ve Programlama:
Albil
Merkezi Hizmetler Ve Tic.A.Ş.