Sık
Kullanılanlara Ekle

Açılış
Sayfası Yap

Sitene
Ekle

İletişim

Kurumsal

Künye

RSS

Arabam

Emlak

HangisineGitsek

BizeBiz

RealAge

ArakiBulaki

SizdenSize

Blog

9 Mayıs 2010 , , Pazar Güncellenme: 22:03

ANA
SAYFA

SON
DAKİKA

BUGÜNKÜ
MİLLİYET

CADDE

Ekran Koruyucu

Okur Yorum

Haber
İndeksi

Arşiv

Haberci

Üyelik

Bülten

Kampanya
Sözleşmesi

Hızlı Erişim

YAZARLAR

SİYASET

EKONOMİ

FİNANS

DÜNYA

SPOR

GÜNCEL

YAŞAM

MAGAZİN

ASTROLOJİ

HAVA / YOL

ÇİZERLER

EGE

CUMARTESİ

PAZAR

KİTAP

Kültür
Sanat

Sinema

TV Rehberi

Sağlık

Teknoloji

Eğitim

Otomobil

Bebek
Çocuk

Mizah

Kadın

Tatil

Ara

Detaylı
Ara

YAZAR DETAY -
SİYASET

Siyaset / Yazar Yazısı

<<
Önceki haberSonraki
haber >>

Arkadaşına
gönder

Sitene
ekle

Sayfayı
yazdır

RSS

AA+-

Devrim Sevimay [email-masked]

Askerin yetişme tarzı değişmeli

09 Mayıs 2010

Sonuçta hiç kuşkusuz ki sivil otoritenin ağır basmaya başladığı,
asker kişilerin eski dokunulmazlığının kalmadığı, bir bakıma hukuk üstü
oldukları ya da kendi hukuklarına tabi oldukları anlayışının kırıldığı bir dönem
yaşıyoruz. Asker-sivil ilişkilerinde demokrasi açısından dönüm noktası
denilebilecek ciddi bir dönüşüm bu
Bunların sırtında Milli
Görüş gömleği vardı ve hayatlarının bir bölümünde “Bizim referansımız
İslamdır” diyerek siyaset yaptılar; radikaldiler. Ve bunların radikalliği 90’lı
yılların ilk yarısına kadar da devam etti

Gazeteci Hasan Cemal’in bu çarşambadan  itibaren raflarda yerini alacak
“Türkiye’nin Asker Sorunu, Ey Asker, Siyasete Karışma!” adlı
kitabından dün bazı önemli alıntılar yayınladık. Bugün de Türkiye’nin öncelikli
gündem maddelerinden biri olan kitabın başlığına dair Hasan Cemal’le yaptığımız
söyleşiyle devam ediyoruz:
Kitabınızda da geçen bir ifade var, “Türkiye Cumhuriyeti bir anonim şirkettir ve bunun yüzde 51’i
de zinde güçlerindir.”
Çünkü başta Atatürk olmak üzere Osmanlı
İmparatorluğu’nun çöküşünü, parçalanmasını yaşamış ve bundan kendilerince
dersler çıkarmış askeri kadrolar diyorlar ki, “Bu memleketin sahibi biziz. Biz
bu cumhuriyeti kolay kurmadık. Bunun bölünmemesi lazım.” Büyük bir bölünme
korkuları var. Balkanlarda parça parça bölünmeyi yaşamışlar, Kafkaslardan
gelmişler ve Anadolu’ya sığınmışlar. O yüzden de “Rejimin ve bu toprağın sahibi
biziz” noktasına gelmişler. İşte yüzde 51 de oradan
geliyor.

Kurumsal değişim gerekiyor
Peki
sizce yüzde 51 hâlâ zinde güçlerin mi, yoksa bu oran değişti
mi?
Değişmeye başladı, ama tümüyle değişmiş değil. Tam anlamıyla yüzde
51 ‘in değişebilmesi için 1-Kurumsal değişimler gerekiyor. 2-Zihniyet değişimi
gerekiyor. Zihniyet değişiminden kasıt, askerin yetişme ve eğitim tarzını
değiştirmek. Askerin siville arasına bu kadar duvar çeken, sivile bu kadar az
güvenen, sivili başı bozuk, güdülmesi gereken bir topluluk olarak gören bu
yetişme tarzının değiştirilmesi lazım. Eğer demokrasi diyorsak...
Yani
Dev-Kurt’tan (Devleti Kurtarma Planı) henüz vazgeçilmiş değil midir?
Ben
vazgeçilmiş olduğunu söyleyemiyorum, ama Türkiye’de açık darbe döneminin
kapandığına artık ben de inanıyorum. Sonuçta hiç kuşkusuz ki sivil otoritenin
ağır basmaya başladığı, asker kişilerin eski dokunulmazlığının kalmadığı, bir
bakıma hukuk üstü oldukları ya da kendi hukuklarına tabi oldukları anlayışının
kırıldığı bir dönem yaşıyoruz. Asker-sivil ilişkilerinde demokrasi açısından
dönüm noktası denilebilecek ciddi bir dönüşüm bu.
Başlangıcı ne oldu bu
dönemin?
İlk Kıbrıs’la 2004’te başladı denebilir. Asker içinde tertip yapan
odakların “Kıbrıs’ta Annan planı Kıbrıs’ın satılması anlamına gelir” demesine
karşın ilk kez sivil otorite, yani hükümet “Hayır, ben böyle düşünüyorum” dedi.
Genelkurmay Başkanı Hilmi
Özkök de döndü kendi altına komutanlarına ve dedi ki “Biz kendi görüşümüzü
söyledik, ama anayasal olarak son sözü onlar söyler.”
İşte bu olayla
birlikte bir kırılma noktası yaşandı. Ardından AB’yle uyum yasaları, Terörle Mücadele Yasası’ndaki bazı değişiklikler, MGK’nın
yapısındaki değişiklikler geldi. Ama asıl kırılma Ergenekon’da
oldu tabiatıyla. İlk defa Türkiye’de asker dokunulmazlığını kaybetmeye başladı
ve bu kamuoyunun gözü önünde yaşandı. 27 Nisan muhtırasına karşı çıkılması, yani
Erdoğan hükümetinin dik durması, Cumhurbaşkanı konusunda geri adım atılmaması,
yüzde 47 oy ve bugüne kadar gelen ıslak imza, Balyoz süreci ve son olarak da
Meclis’ten geçen Anayasa değişikliği
paketi..

İtibarsızlaştırma süreci
tartışması
Kitabınızdaki bir bölümde başka ülkelerdeki
örneklerden yola çıkan şöyle bir alıntı yapmışsınız: “Orduyu siyasetten
uzaklaştırmak için ya büyük bir skandalla tecrit ediyorlar. Ordu öyle bir
yenilgi yaşıyor ki, artık bir şey diyemez duruma düşüyor. Ya da çok uzun süre,
ülkeyi yönetince zaten halk tarafından istenmez hale geliyor”.  Şimdi
Türkiye’deki demin bu özetlediğiniz süreçle ilgili de belli bir kesim
“itibarsızlaştırma” diyor; siz ne dersiniz?
Bir itibarsızlaşma sürecinin
yaşandığı kesin, ama Ergenekon süreci askeri itibarsızlaştırmak, karalamak için
başlatılmış bir süreç değil. Asker kendi kendini itibarsızlaştırıyor. Türkiye’de
hukuk ve insan haklarının içine eden bir sürü müdahale ve darbe dönemleriyle
birlikte asker kendi itibarına kendi darbe vurdu. Siyasetle bu kadar içli dışlı
olması, üstüne vazife olmayan siyasi işlerle bu kadar ilgilenmesi onun
saygınlığına, olması gereken imajına ölümcül darbeler indirdi ve dendi ki “Bak
kardeşim, sen siyasi parti gibi davrandığın, devlet içinde devlet gibi hareket
ettiğin sürece bütün bunlar yaşanıyor ve bu senin esas fonksiyonun olan ülke
savunması ve güvenlik konularıyla ilgili bir zaafa uğramana yol açıyor.” Bunun
adına itibarsızlaşma denebilir, ki hakikaten saygınlığına popülaritesine
çok  ölümcül darbeler almıştır ve endişe veriyor.
Genelkurmay Başkanı
“Bu yapılanlar askerin saygınlığını azaltmak için asimetrik psikolojik
harekattır” diyor. Hayır, önce dönüp kendine bakacaksın. Asker dönecek ve
kendine bakacak, ben nerelerde yanlış yaptım ki bu hale düştüm diyecek.

Burada şunu da söyleyeyim: Bu sürecin ortaya çıkmasında, yani askere “Ey
asker siyasete karışma, siyasetten uzak dur” deme sürecini başlatan birçok
faktör sayılabilir. Ama bunun içinde AKP hükümetinin koyduğu bir siyasi irade
var. Bu siyasi irade olmasaydı bu süreç asla
ilerleyemezdi.

Devletin sillesini
yiyenler
Siz kitabınızda Demirel’in, Çiller’in, Yılmaz ve
diğerlerinin de aslında bu iradeyi göstermek istediklerini, ama
başaramadıklarını anlatıyorsunuz. Neden şimdi Ak Parti
zamanında yapılıyor? Aksi halde bu sistemde hayatta kalamayacaklarını
gördüklerinden mecbur mu oldular; sizce niye?
Şimdi bir defa Ak
Parti’yi oluşturan lider kadrosunun hepsi İslamcı siyaset geleneğinden geliyor.
Bunların sırtında Milli Görüş gömleği vardı ve hayatlarının bir bölümünde “bizim
referansımız İslam’dır” diyerek siyaset yaptılar; radikaldiler. Ve bunların
radikalliği 90’lı yılların ilk yarısına kadar da devam etti. Şimdi bunlar bu
radikal dönemlerinde askerin, devletin çok sillesini yediler. Tıpkı eski
solcular, Kürtler ve hatta eski ülkücüler gibi. Devletin sillesini yediğin vakit
hukukun ve demokratik hakların önemini, Türkiye’de devletin hukuka sırtını
dönmüş olan yüzünü daha iyi anlıyorsun. Onlar da daha iyi anladılar.
Bu
daha iyi anlamış hâlleri mi yani?
Öyle oluyor bir bakıma. Çünkü başka
türlü seçim sandığından çıkıp geliyorsun, ama sana bir sürü şeyi yaptırmıyor
asker. Kıbrıs diyorsun önüne çıkıyor, Kürt meselesi diyorsun önüne çıkıyor,
üniversitede şunu yapacağım diyorsun önüne çıkıyor. Dış politikana baktığın
vakit sürekli mayın döşüyor. Eğer bunlara çok fazla sesini yükseltirsen
muhtıra veriyor. Daha fazla sesini yükseltirsen darbe yapıyor. Darbe yaptıktan
sonra da sana bir anayasal çerçeve çiziyor, kırmızı çizgilerini belirliyor,
bunun dışına çıkamazsın diyor. Şimdi bunların çözülmesi gerektiğine inanan
askerin çektiği kırmızı çizgilerin demokrasiye aykırı olduğunu gören insanlar
çoğaldı. Medyada da çoğaldı, Taraf’ın rolü çok büyüktür burada, siyasi
kadroların içinde de çoğaldı.

ABD 28 Şubat’ı
destekledi mi?
Peki bundaki bir etken de uluslararası konjonktür
olabilir mi? Yani ABD’nin ve Avrupa’nın
Türkiye’de askerle arasına belli bir mesafe koymuş olması acaba dengeleri
değiştirmiş midir?
Dış konjonktürün de etkisi var, Soğuk Savaşın çoktan
bitmiş olmasının da etkisi var, bu anlamda Avrupa’nın da Amerika’nın da
Türkiye’de bir askeri darbeye karşı olmalarının etkisi var,  Türkiye’nin AB
yolunun açılmaya çalışılmasının da var.
Klasik Amerikan desteği olmadan
darbe olmaz çünkü, doğrudur. 27 Mayısı son tahlilde Amerika destekledi, 12 Mart,
12
Eylül öyle. 28 Şubat’ta açık darbenin yanlış olacağını düşündü, postmodern
darbeyi destekledi. Ama tüm bunlara bakıp sadece Amerika desteklediği için
Türkiye’de darbe olur dersek o da yanlış olur; Amerika karşı çıkmaz.

Dolayısıyla yani siz “dış konjonktür uygun olmasaydı kimse de bu kadar
askere karşı geliyor olamazdı” fikrine ne diyorsunuz?
Hayır, ben bunun
bu kadar da belirleyici bir nokta olduğu kanısında değilim. Türkiye’de bizim
gibi birçok insan, İslamcısı, Kürdü, dindarı, dinsizi, sağcısı, solcusu,
ülkücüsü, hepsi askerin siyasete karışmasında ve askeri yönetimlerden çok
çekmiştir. Bir kısmı bunun içinden gelerek görerek neyin ne olduğunu anlamıştır.
Ve bu kavga yeni bir kavga değildir. Antiasker kavgasının, yani demokrasi ve
hukuk kavgasının Türkiye’de bir geçmişi vardır. Elbette Soğuk
Savaş döneminin bitişinden itibaren Amerikanın, Avrupa’nın Türkiye’ye bakış
değişmiştir ve o yüzden de bir yerde Amerika’sı Avrupa’sı askerin siyasetle
mesafeli olmasını savunmaya başlamışlardır, ama bugün yaşadığımız bu dinamik
Türkiye’nin içinden gelen bir dinamiktir.

Kendisini uzun yıllardır liberal, demokrat, solcu gibi ifadelerle kategorize
etmediğini belirten Hasan Cemal, “O yüzden de yıllardır bu tip yazılara
genellikle hiç cevap vermiyorum” diyor. Cemal, önceki kitaplarıyla ilgili çıkan
eleştirilere de cevap vermediğini anımsatarak, “Şimdi bu son kitabımla ilgili de
eleştiriler olabilir, normaldir. İlle de cevaplamam gerekmiyor. Genel ilke bu.
Ama istisna olabilir” notunu düşüyor.
Fotoğraflar: OZAN
GÜZELCE

27
İlk defa Türkiye’de asker
dokunulmazlığını kaybetmeye başladı ve bu kamuoyunun gözü önünde
yaşandı.
Nisan muhtırasına karşı çıkılması, yani Erdoğan hükümetinin dik
durması, Cumhurbaşkanı konusunda geri adım atılmaması, yüzde 47 oy ve bugüne
kadar gelen ıslak imza, Balyoz süreci...

Yoksa Erdoğan teslim
olur
Kitabınızda Raul Alfonsin’i örnek gösteriyorsunuz;
Türkiye’nin Alfonsin’i Tayyip Erdoğan’dır der misiniz?
“Erdoğan,
Alfonsin’dir” demiyorum, ama Alfonsin’e baktığın vakit Arjantin’de
1983’te dikta rejiminden açık açık hesap sormuş bir devlet başkanı. Bugün Tayyip
Erdoğan’a baktığım vakit de bunun bazı izlerini görebiliriz. Özellikle 2007’den
itibaren hukukun askere dokunmaya başladığı bu sürecin arkasında Erdoğan’ın
siyasal iradesi olmasaydı, bugün gelinen noktaya kolay gelinemezdi diye
düşünüyorum.
Bir defa Erdoğan’a kadar Özal dışında askerle çok büyük bir
kavga veren siyasi lider görülmemiş.
Özal mı?
Tabii Özal’ın da
açıkları var ve bence en önemlisi 1987’de meydan meydan dolaşıp askeri yönetimin
siyaset yasağını savunmasıdır.
12 Eylül’ün halis niyetlerle yapıldığını
söylemesi de herhalde?
Evet, 12 Eylül’ü kullanan pragmatik bir vaziyeti
vardı Özal’ın.
Erdoğan’ın ise Annan planından itibaren aldığı bir tavır var.
Bununla birlikte bugünkü hükümetin ve Erdoğan’ın milliyetçilik konusunda, Ermeni meselesi konusunda, Kürt meselesi konusunda, medyaya
karşı aldığı tavır konusunda, Deniz
Feneri konusunda eleştirilecek çok yeri var, ama askerle siyasetin bağını
koparmaya dönük adımlara geldiğimiz vakit de Tayyip Erdoğan’ı ben bugüne kadar
ki başbakanlardan daha olumlu  bir yere oturtuyorum.
Peki o zaman
mesela neden bedelli askerlik
konusunda kendi karar vermiyor, mesela neden Genelkurmay Başkanlığı’nı Milli Savunma Bakanlığı’na bağlamıyor?
Orada evet,
bir kararsızlık var. Askerle nereye kadar çatışacak, askeri nereye kadar sivil
otoriteye tabi kılacak atacak, bu hâlâ soru işareti ve zaten benim kitabımın
sonu da böyle bitiyor. “Bunları bunları yaptın, iyi. Ama şimdi kardeşim buna
devam etmek lazım, yoksa son tahlilde seni de teslim alırlar” diyorum kitabımda
Erdoğan’la ilgili olarak...
Ya Kürt
açılımı? Sizce asker karşı çıktığı için mi yoksa anketlere bakıp mı
durdular? Yani acaba Türkiye’nin sadece asker sorunu değil, sivil sorunu da yok
mu?
Açılımın gerilemesinde gerçekten anketlere baktılar, özellikle bu
Habur gösterisinden sonra frene bastıkları doğru, ama bu demokratik açılım konusunu ben hala önemsiyorum. Böyle
etekleri zil çalarak “Hani ne oldu demokratik açılım” diyenlere katılmıyorum.
Türkiye’nin Kürt meselesi konusunda bir duraksamaya girmiş olması onları
sevindiriyor; neden? Çünkü tek ölçütleri var kafalarında, kendi değerlerinden
çok Erdoğan’ın başarısız olması.
Bu da siyasi bir mücadelede çok meşru
değil mi?
Hiç kuşkusuz meşru. Ben hiç böyle olanlar için ille de
“Ergenekoncudur” demiyorum. Ama benim eleştirim de meşru. Sonuçta Kürt
sorunu Türkiye Cumhuriyeti tarihinde ilk kez bu kadar açık açık tartışıldı,
ki bu da çok önemli bir kazanımdır.
Ama saat de işliyor bir yandan; bu iş
böyle dağınık bırakılırsa çok daha kötü sonuçlara yol açmayacak mı?
Yol
açabilir hiç kuşkusuz, toparlayıp Kürt sorununun çözüm rayına oturtma konusunda
kararlılıkla devam etmesi lazım. Edemezse zaten Erdoğan da teslim olmuş
olur.

Ordu içinde çeteleşme vesvesesi
kasıtlı
Asker-sivil ilişkisindeki bu yeni dönemin en
önemli etkenlerinden biri de şu olabilir mi: Ordunun içinde çatlama. Bu kadar
çok bilgi-belgenin içeriden dışarı çıkması bu anlama gelir mi
sizce?
Şimdi bak bugün ben kalkıyorum Hasan Cemal olarak “Asker sorunu”
diye bir kitap yazıyorum. Hasan Cemal, asker meselesini özellikle 12 Mart’tan
sonra hep kendine dert edinmiş, git gide de radikalleşen bir tavır almış, “Ey
asker çek elini siyasetten” demiş ve bunu bin yıldır da yazılarında savunmuş bir
gazeteci.
Bazen yalpalamış, bazen farklı noktalara gitmiş, onları
sorabilirsin sonra, kitabımda da var zaten. Hiç öyle şey derdim yok, çünkü benim
kadar sicili şeffaf bir ikinci adam kolay kolay bulamazsın bu piyasada. Hiçbir
kompleksim yok. Yanıldığım vakit yanıldığımı söylüyorum.
Şimdi ben nasıl ki
askerin siyasete karışmamasını kararlılıkla savunuyorsam, ordunun içinde de
benim gibi ya da benimkine benzer düşüncelerin olması son derece doğaldır ve
vardır. Bunun da en gözlerimizin önündeki örneği Eski Genelkurmay Başkanı Hilmi
Özkök Paşa’dır.
Zaten şimdi şu söyleyeceğim mümkün değil, ama diğer
subaylar da kimler bilinebilse belki bu süreçle ilgili endişeli olan kesimin de
şu endişesi azalacak: “Ordunun içinde ayrı bir çeteleşme var. Bu belgeleri onlar
sızdırıyor. Demek ki çetenin biri gidip, diğeri gelecek.” Uzun süredir konuyla
ilgili olduğunuz için soralım, sizin gözleminiz ne?
Benim hiç böyle bir
vesvesem yok ve bence bu vesvese, Türkiye’de demokrasi ve hukuk korkusu içinde
yaşayanlar tarafından, özellikle, kasıtlı olarak körükleniyor.
İkincisi,
askerin içinde şu ya da bu cemaatten olan var mı yok mu? Bunları oturup bilmek
mümkün değil, ama ben şuna bakıyorum: Asker Türkiye’de gırtlağına kadar
siyasetin içinde mi? İçinde. Bir siyasi parti gibi örgütlenmiş neredeyse. Eski
Dışişleri Bakanı İlter Türkmen bizim
“Tecrübe Konuşuyor” programında kendisi söyledi, “Genelkurmay’ın Kıbrıs
dairesinde bizim Dışişleri Bakanlığı Kıbrıs dairesinde çalışandan daha çok
insan var” dedi. İşte bu sivile güvenmeyen, devlet içinde devlet olan bir yapı.
Türkiye’de demokrasi ve hukuk devletinin önünü açmak için önce bu yapıyı kırmak
lazım. Benim meselem bu.
Ama bununla birlikte askerin içinde de farklı
görüşte cemaatçiler falan olabilir, bir ihtimal olarak bu da gündemde
tartışılabilir, ancak beni asıl ilgilendiren, ortaya çıkan bir darbe tertibi mi?
Bir darbe virüsünün ürünü mü? Demokrasiye ve hukuk devletine aykırı mı? İnsan
haklarının tıpkı Susurluk, JİTEM
örneklerinde olduğu gibi canına okuyan bir örgütlenme mi, cuntalaşma mı, ben
bunların üzerine giderim. Ama bunu kimin çıkardığı ikincil bir konudur benim
için.
Ama işte sonuçta ciddi bir kesim de bu ikincil dediğiniz bölümden
korktuğu için meselenin asıl bölümüne kuşkuyla yaklaşıyor?
Bence o
ikinci bölümden korkmasınlar, önce darbe tertipleri üzerinde dursunlar ve bunlar
gerçek mi değil mi diye bunun hesabını sorsunlar. Çünkü gerçekten o korkuyu
içinde, yüreğinde taşıyan insanların da Türkiye’de öncelikle askerin siyasete
karışması olgusundan korkmaları gerekir.
Bu endişe içindeki kesimin bir
bölümünde artı bir endişe daha var: “Asker de giderse, yargı da giderse rejimi
kim koruyacak?”
Böyle düşünenler zaten demokrasiyi unutsunlar. Desinler
ki, “Bir İslam ülkesi olduğumuza göre bizim en büyük derdimiz laikliktir, İslam
tehlikesidir. Onun için biz ikinci, üçüncü sınıf demokrasiyle yaşamaya devam
edelim. Asker de bu ikinci, üçüncü sınıf rejimin silahlı koruyucusu olsun.” Bunu
diyenlere başka tavsiye edebileceğim bir şey yok. Onlar demokrasiyi
unutsunlar!

YARIN
28 ŞUBAT SÜRECİNE İLİŞKİN ÖZELEŞTİRİLER VE
ELEŞTİRİLER...

Siz de reklam vermek ister misiniz?

Yazarın Diğer
Yazıları

‘Emanetçi’li bir CHP i...

‘Yanılırsam yanıldığım...

‘Bana bir şey olursa a...

Demokratlar yarının te...

Soğanın cücüğü; Anayas...

28 Subat’la yüzleşilme...

‘ONURLU SUBAY’A DEĞİL ...

Devlet çözüme daha yak...

Biz AKP’yi yaşatma der...

Dâhi?Türk’ten hayat ku...

Referandum kamplaştırı...

Anayasa ‘Bugün yapalım...

Günde 15 saatimiz ağla...

Genelkurmay Başkanı’nı...

‘Haddimize mi TSK’ya r...

Çarşaf yırtmak, 367 ve...

Dinle olan ilişkimiz h...

Org. Başbuğ’un hukukta...

Türk halkı kararsız de...

Kaybedersem Ak Parti p...

tümü

Siyaset Kategorisi Yazarları

Fikret BilaBaykal cephesinden
izlenimler

Hasan Cemal36 kitap yaz, 17 yıl hapis
yat!

Güneri CıvaoğluTanrı insanları “acı
cahili” bıraksın...

Derya SazakBaykal operasyonu

Devrim SevimayAskerin yetişme tarzı
değişmeli

Diğer Yazarlar

Yazarlarda ara

Abbas
GüçlüAhmet TalimcilerAli EyüboğluAli Nail
KubalıAslı AydıntaşbaşAsu MaroAtilla GökçeAyşe Gökçe SusamAziz
KediBanu ŞenBarış
KuyucuBarış YengiloğluBaşak DemirizBekir
SaçarBilal MeşeBilgin
GökberkCan DündarCem
DizdarCem MumcuCem
ŞengülCemal ErsenCemal
SaydamCeren ŞehirlioğluÇağdaş ErtunaÇağlayan
BilgenÇetin AltanDefne
AlphanDefne Aruoba AkpınarDeniz SipahiDerya SazakDevrim SevimayDilara
KoçakDilek GappiDoğan
HeperDr. Hasan İnselDr.Başak DemirizDr.Eser
AlptekinEce TemelkuranElif AktuğErcan AkyolErcan GüvenErdoğan
SağlamErdoğan ŞenayErkan AyraçErol YaraşErsin SüzerFatih
TürkmenoğluFatoş KarahasanFerhan İstanbulluFevzi
AksoyFeyzi HepşenkalFikret BilaFiliz
AygündüzFuat ErcanGamze ÜnsalGökhan TüreGözde ErtanGüneri
CıvaoğluGüngör UrasGünseli ÖnalHacer YeniHakan KırkoğluHamdi
TürkmenHasan CemalHasan
İnselHasan PulurHaslet
SoyözHilmi GültayHurşit
Güneşİlber Ortaylıİpek
YezdaniJhon TravoltaKadri GürselKemal
ÖnderoğluLevent KalkanMehmet Ali BirandMehmet
DemirkolMehmet TezMehmet TezkanMehveş
EvinMelda Narmanlı ÇimenMelih AşıkMelis AlphanMelissa P.Menderes ÖzelMeral TamerMetin MünirMetin TokatMurat DokurMümin SekmanNail GüreliNaim DilmenerNecmi
KepçetutanOsman UlagayÖzgür KaynarPARTİ AJANIProf. Dr. E. Murat TuzcuR.Hakan
KırkoğluRıdvan DilmenRıza TürmenSabanur KıraçSabetay VarolSami KohenSedat ErginSemih İdizSerfiraz ErgunSerpil
ÇevikcanSerpil YılmazSezin SivriSina KoloğluTaha AkyolTolga AkyıldızTülin ŞahinUğur MelekeÜmit AvcıVedat MilorVedat ÖzdemiroğluYael
ProfetaYalvaç UralYaman
TörünerYaprak ÖzerYavuz
KocaömerYusuf Kobal

ara

Foto
Galeri

En yeni fotoğraf galerileri ...

Haberin
Etiketleri

ABD

MGK

JİTEM

İslam

mayın

Avrupa

Ermeni

Kıbrıs

Anayasa

Türkiye

Türkmen

Amerika

Susurluk

Arjantin

Ak Parti

askerlik

28 Şubat

12 Eylül

Ergenekon

Genelkurmay

Hilmi Özkök

soğuk savaş

Milli Görüş

Kürt sorunu

Kürt açılımı

Deniz Feneri

İlter Türkmen

bedelli askerlik

terörle mücadele

demokratik açılım

Türkiye Cumhuriyeti

Dışişleri Bakanlığı

anayasa değişikliği

Milli Savunma Bakanlığı

EMLAK 475,986 ilan

3258070 - Konya -

Emlak Tipi

Seçiniz

İl

Seçiniz

ara

257,367 Satılık Konut

89,206 Satılık Arsa

46,799 Kiralık Konut

31,474 Satılık İşyeri

ARABAM 85,021 ilan

2004 - Fiat -

Marka

Seçiniz

Model

Seçiniz

ara

0 - 20 bin YTL

20 - 30 bin YTL

30 - 40 bin YTL

40 - 60 bin YTL

HANGİ RESTORAN

Happily Ever
After İstanbul-Beşiktaş

İl

Seçiniz

İlçe

Seçiniz

ara

HANGİ OTEL

Rüzgar Gülü
Otel Çanakkale-Bozcaada

İl

Seçiniz

İlçe

Seçiniz

ara

ARAKİ BULAKİ 774,556 ilan

Veriyorum / 12.08.2009

Ana kategori

Alt
kategori

ara

Elektronik Ev Eşyası

Bilgisayar

Cep Telefonu

© Copyright 2010 Milliyet

Bize
Ulaşın

YAZARLAR

SİYASET

EKONOMİ

FİNANS

DÜNYA

SPOR

GÜNCEL

YAŞAM

MAGAZİN

ASTROLOJİ

HAVA / YOL

ÇİZERLER

EGE

CUMARTESİ

PAZAR

KİTAP

CADDE

ANA SAYFA

SON
DAKİKA

BUGÜNKÜ
MİLLİYET

Kültür Sanat

Sinema

TV Rehberi

Sağlık

Teknoloji

Mobil

Eğitim

Otomobil

Bebek ve
Çocuk

Mizah

Kadın

Tatil

Galeri

Milliyet.com.tr
Tv

Bilgi
Yarışması

Okur Yorum

Haber İndeksi

Arşiv

Haberci

Üyelik

Bülten

Kampanya
Sözleşmesi

Sık
Kullanılanlara Ekle

Açılış
Sayfası Yap

Sitene
Ekle

İletişim

Reklam

Kurumsal

RSS

Arabam

Emlak

Hangisine
Gitsek

Hangi Otel

Hangi Restoran

Seri İlan

Blog

SizdenSize

RealAge

iddaa sonuçları