ANASAYFA

MULTİMEDYA

E-ZAMAN

SERİ
İLANLAR

İNSAN KAYNAKLARI

OKUR
HATTI

KÜNYE -
İLETİŞİM

E-STADYUM

20.12.2010, Pazartesi

GÜNDEM

EKONOMİ

POLİTİKA

SPOR

DIŞ HABERLER

KÜLTÜR

YAZARLAR

YORUM

KÜRSÜ

AİLE SAĞLIK

TV

RÖPORTAJ

TEKNOLOJİ

OTOMOBİL

Mümtaz'er Türköne

Parazit

Bu tabiri, evvelki akşam Şanlıurfa'da bağırıp çağırarak konuşmamı
engelleyen 10-15 kişilik grup için kullanıyorum.

Parazit, elektronik iletişimde gönderilmek istenen bilgi sinyaline
karışarak mesajın ulaşmasını engelleyen veya zorlaştıran sinyallere
verilen isim. Canlılar âleminde ise, ancak bir başkasına bağımlı olarak
yaşayabilen, ona zarar veren asalak canlılar için kullanılıyor.
Marjinallik böyle bir şey. Kendi başınıza, kimliğinizle ve kişiliğinizle
meydana çıktığınız zaman ne söylediğiniz söz ne de eylem yapan örgütünüz
ka'le alınıyor. Siz de bütün kapasitenizi, siyasetin asıl aktörlerini
engellemeye hasredip, onları taciz ediyorsunuz. Bir parazit olarak normal
iletişime kulaklarını vermiş olanlar sizin çıkarttığınız paraziti, yani
gürültüleri duyuyor. Ve amacınıza ulaşıyorsunuz. Kendi başınıza bir
hiçsiniz. Bir gürültüden ibaretsiniz. Sadece sömürdüğünüz emekler ve
aksattığınız iletişim üzerinden varlık gösterebiliyorsunuz. Yani
parazitsiniz.

Daha açık tarif edeyim. Bunlar öğrenci kollektifleri, yani şu benim
'patolojik vak'a' teşhisi koyduklarım. Nitekim aynı teşhisi yüzlerine
karşı tekrarladım.

Şanlıurfa'da, Baro tarafından cuma akşamı düzenlenen 'Değişim sürecinde
Türkiye'de insan hakları' başlıklı panelde konuşmacı idim. Niyetim,
Türkiye'nin geçirdiği köklü alt-üst oluşu gösterip, yeni bir toplum
sözleşmesi üzerine yeni bir ülke inşa etmeye girişmemiz gerektiğini
anlatmaktı. Yeni Türkiye, insana saygıya dayanacaktı. İnsana saygının
evrensel kriterleri insan hak ve özgürlükleriydi. Bizi korkutarak yöneten
devletin yerini, sadece ve sadece insan haklarını korumakla görevli bir
devlet alacaktı. İnsan haklarının eksiksiz saygı gördüğü bir ülkede
devleti de, ülkeyi de, milleti de o mübarek insanlar zaten korumaz mı?

Konferans salonunun girişinde durumu fark ettim ve Baro Başkanı İrfan
Güven Bey'i ikâz ettim. Hiç olmazsa diğer konuşmacıların ifade
hürriyetinin engellenmemesi için, oturum başkanından beni son sıraya
yerleştirmesini rica ettim. Salon tıklım tıklım doluydu. Ayakta duracak
yer bile kalmadığı için, içeridekiler kadarı kapıdan dönmek zorunda
kalmış.

Urfa, çok renkli bir kimliği ve kişiliği olan bir şehir. Urfa'ya özgü
insan ilişkilerinde çok incelmiş bir medeniyetin izleri var. Medeniyet
dediğimiz insan eseri toplumsal mimariye, farklı olanı bir zenginliğe
dönüştürme becerisi olarak bakmak lâzım. Urfa bu zenginliğin
şaheserlerinden biri ve özellikle şu günlerde Türkiye'nin geri kalanının
bu zengin birikimden öğreneceği çok şey var.

Demokratik Toplum Kongresi yürütme kurulu üyesi Altan Tan'ın ateşli
konuşmasına aldığı alkışlar, salonun hemen hemen yarısının BDP'ye yakın
dinleyicilerden oluştuğunu gösteriyordu. Cengiz Çandar'ın 40 yıl öncesinin
nostaljilerinden yola çıkartarak koyduğu perspektif de, salondan aynı
karşılığı aldı. Ben ağzımı açar açmaz parazit, yani sesimin duyulmasını
engelleyen bağırtılar başladı. Konuşmaktan vazgeçmemin tek sebebi ise,
BDP'li gençlerle protestocu gençler arasında başlayan kavgayı durdurmaktı.

Gözlediğim iki noktayı, bu parazitlerin sesini medyada yükselten
destekçilerin dikkatine sunmak istiyorum. Birincisi, ideolojik
söylemlerini ve itirazlarını kendi dışlarındaki dünyadan ödünç alıyorlar.
O akşam oturum başkanının bu gençlerle iletişim kurabildiği nadir anlardan
birinde, protesto gerekçesinin, Kürt sorununu benim 'terör sorunu' olarak
nitelemem ve Kürtçe eğitime karşı çıkmam olduğu ortaya çıktı. Her ikisi de
gerçeğin tam aksi. Çıkartılacak sonuç, Kürt sorunu üzerinden parazit
yapıyorlar.

İkincisi, bu gençlerin hepsi 'iyi aile' çocukları. Kreşlerde
büyüdükleri, annelerinin ellerinde kaşık peşlerinden koşarak karınlarını
doyurdukları belli. Kıyafetlerine, duruşlarına ve yüzlerine ve en önemlisi
özgüvenlerine yansıyan anne-baba eseri bir ihtimam göze çarpıyor.
Muhtemeldir ki hepsinin anne-babaları toplumun ortalamasının üzerine
çıkmış başarılı insanlar. Bu çocuklar, içine doğdukları bu emek mahsulü
hayatları, kendi genç yaşamlarında kestirme yöntemlerle yeniden üretmek
istiyorlar. Buldukları yöntem başka siyasal varlıkların ve emeklerin
üzerine parazit gibi yerleşerek ses getiren bir siyasal kimlik edinmek.
Urfa'da, Urfalıların arasında ve benim karşımda yaptıkları buydu.

Türkiye'nin ciddi ve ağır sorunları bu parazitleri kaldırır mı? Bence
bunu bir daha düşünsünler. Kendi emekleri ile oluşturacakları bir siyasal
zeminin ilk adımı olarak da Urfalılardan özür dilesinler.

[email-masked]

19
Aralık 2010, Pazar

YORUMLA

Bu yazıyı yorumla

Katılıyorum

Katılmıyorum

Fevkalade

Vasat

Yanlış
değerlendirme

Bir kısmına
katılıyorum

Yazdır

19.12.2010 - Parazit

17.12.2010 - Balyoz'dan
sonra

16.12.2010 - Yeni Osmanlı

14.12.2010 - Solun
korkuları

12.12.2010 - Şu 68'liler

10.12.2010 - Bugün yumurta,
yarın taş; ya öbür gün...

09.12.2010 - Sadece
eylemcilerin patolojisi değil...

07.12.2010 - Polisin orantısız
gücü

05.12.2010 - İsrail'in
askerleri ve komploları

03.12.2010 - CHP'nin düşük
profili

Yazarın
arşivine ulaşmak için tıklayın

GÜNÜN YAZARLARI

Ekrem
Dumanlı
Balyoz'la imtihan

Okay
Karacan
Yarım devre
Quaresma

İbrahim
Öztürk
Gandi'nin vaatleri,
Demirel'in 'herkese iki anahtar' popülizmini çağrıştırdı

Atıf Keçeci
Beşiktaş
kayıplarda

Ahmet Yavuz
Sahte fatura mağduru
mükellefler, iki kez KDV ödememek için mahkemeye gitmeli

A. Turan
Alkan
Kemâl-i ciddiyet?

Günseli Ö.
Ocakoğlu
Bu ülkeden dünya
markası çıkar mı, çıkar!

Ahmet Çakır
Hoşgeldin Anıl

Ali Aydın
Halis Özkahya, motive
olamadı

Ali Bulaç
İktisadi hikmet!

Ali Ünal
'Biat tarikatı'
CHP'ye elma şekeri

Ali H.
Aslan
Cumayı sağ salim
atlattık, sıra salıda

Fikret
Ertan
Ermenistan,
silahlanmaya devam ediyor...

Abdullah
Aymaz
Duya duya, doya
doya

Mehmed
Niyazi
Demokrasi ve
zihniyet

TÜM YAZARLAR

A. Ali Ural
Viyana'da kar

A. Rasim
Küçükusta
Nefes darlığınız mı
var?

Abdülhamit
Bilici
Kaç Afganistan
var?

Ahmed Şahin
Sahabeler arasındaki
savaşı neden ayrıntılarıyla anlatmıyoruz?

Ahmet
Kurucan
Teheccüt namazı
vakti

Ahmet Selim
Değişemeyenler

Ahmet
Tezcan
Yaktın beni Egemen
Bağış! Dostluğumuz bir çürük yumurta kadar değilmiş, alacağın olsun!

Ali Çolak
Edebiyat ne işe
yarar?

Bejan Matur
Acıları
yarıştırmak

Beşir
Ayvazoğlu
Midhat Cemal'in Namık
Kemal'i

Bülent
Korucu
CHP'de son
manevralar

Etyen
Mahçupyan
'Yeni' medya?

H. İbrahim
Ekiz
Ders alınacak bir
galibiyet

Hamdullah
Öztürk
Etme-bulma dünyası
derler buna Çetin Paşam

Hayri Beşer
Görünmeyen elin kafa
vuruşu...

Hekimoğlu
İsmail
'Rutin hayattan
sıkıldım!' diyen ev hanımları...

Hilmi Yavuz
Demokrat Parti: 'Ölü
[Demir Kır] Atı Kırbaçlamak'

Hüseyin
Gülerce
Kurultayın sonucu,
CHP'yi de aşacak...

İhsan Dağı
CHP ile iktidara halk
mı gelir devlet mi?

İskender
Pala
Hâtır-ı uşşâka düşdü
macerâ-yı Kerbelâ

Joost
Lagendijk
Yavaşlamanın kabahati
hem AB'de hem Türkiye'de

Kadir
Dikbaş
Bütçe, AB ve
akaryakıt vergileri

Kerim Balcı
Osmanlı'nın
sorumluluk duygusu ve Osmanlı coğrafyasına borcumuz

Kurşunkalem
Sultanın Sırrı, Da
Vinci'ye karşı

M. Ali
Yıldırımtürk
Ekonomide 2011
beklentileri-2

M. Nedim
Hazar
Y Tipi

Mehmet
Kamış
CHP kurultayı MHP'ye
ne getirir?

Melih Arat
Raydan çıkanlar ve
rayda kalanlar

Mümtaz'er
Türköne
Parazit

Murat Yülek
Merkez Bankası'nın
önceliği finansal istikrar

Mustafa
Armağan
Hilmi Özkök 2004
darbesini nasıl önledi?

Mustafa
Ulusoy
Dünyanın üç
yüzü-II

Mustafa
Ünal
Kılıçdaroğlu'nun
mazereti kalmadı

Nazan
Bekiroğlu
Bir demet nergis al
kendine

Nevin
Halıcı
Japonya, suşi, şabu
şabu ve okonomiyaki

Nuriye
Akman

Şahin Alpay
İstanbul kozmopolit
midir?

Saruhan
Özel
Üretim kaybı telafi
edildi ama nasıl devam edecek?..

Selçuk
Gültaşlı
Brüksel, Sarıkaya'yı
hiç unutmadı

Selim İleri
Yine çeviri
üzerine

Selim
Işıklar
Piyasaları bu defa
ABD'nin toparlanması korkusu sardı

Semih
Yuvakuran
Bireysel başarılar
her zaman kazandırmaz!

Süleyman
Sargın
Efendimiz'i bize en
iyi kim anlatıyor?

Ufuk Bozkır
Figür ok özne

Zeki Çol
Alex attı, Fenerbahçe
dünü kurtardı

bilge3