ANASAYFA

MULTİMEDYA

E-ZAMAN

SERİ
İLANLAR

İNSAN KAYNAKLARI

OKUR
HATTI

KÜNYE -
İLETİŞİM

E-STADYUM

27.06.2011, Pazartesi

GÜNDEM

EKONOMİ

POLİTİKA

SPOR

DIŞ HABERLER

KÜLTÜR

YAZARLAR

YORUM

KÜRSÜ

AİLE SAĞLIK

TV

RÖPORTAJ

TEKNOLOJİ

OTOMOBİL

Ali Bulaç

Yeni Kürt sorunu!

Kürt sorunu epey zamandır 'yeni' bir safhaya girmiş bulunuyor. Buna
"yeni Kürt sorunu" diyebiliriz.

"Yeni" olanı "eskiler"den ayıran sorunun değişen toplumsal destek, dil
ve politik sözcülerinin öne çıkardığı taleplerdir. Yeni bir anayasa yapma
heyecanı uyanmışken, genel olarak Türkiye toplumunun anayasa performansını
"yeni Kürt sorunu" tayin edebilecek güçte görünüyor.

Toplumsal müzakere ve uzlaşmaya dayalı yeni ve sivil bir anayasa metni
ortaya çıkabilirse bu sorun çözülür. Ancak taraflar maksimalist taleplerle
masaya oturursa süreç tıkanır. Tabii ki taleplerin, arzu ve hedeflerin iyi
niyetle ve açıklıkla dile getirilmesinde zaruret var. Çünkü müzakere
sırasında taraflar birbirini daha iyi anlar, tanır, empati yapar ve
mutabakat sağlamaya gayret eder.

Kürt sorunu, anayasa müzakeresinin önemli gündem maddelerinden biridir,
onun kadar önemli olanı, dinini ciddiye alan insanların dini kimlik ve
hayatlarını toplumsal ve kamusal olarak nasıl ifade edip özgürce
yaşayabilecekleri konusudur. Müzakere süreçlerinde kimlerin söz alacağı,
söz alanların temsil meşruiyeti ve kabiliyetlerinin ne olduğu da
önemlidir. Kürt meselesiyle ilgili şöyle bir tablo söz konusu:

1) Türkiye'nin genelinde 75 milyon nezdinde hepimizi yoran bir "Kürt
sorunu" olduğu yönünde bir kabul var.

2) Türk milliyetçileri ve hâlâ bürokratik merkezi kontrol edebilen
küçük zümreler hariç, Türkiye toplumunun ana gövdesi Kürtlerin "bir halk
veya kavim" olarak bazı temel hak ve özgürlüklere sahip olduğunu, geçen
yüzyıldan Kürtlerin zorunlu asimilasyona tabi tutulduğunu, hak ve
özgürlükleri sağlam yasal çerçeveler içine alındığı takdirde sorunun büyük
ölçüde çözüleceğini düşünmektedir.

3) Kürtlerin neredeyse tamamı da hiç değilse üç talebin karşılanmasının
sorunu çözeceği üzerinde ittifak etmiş bulunuyorlar. Bunlar da "Etnik
kimliğin ifade edilmesinin önündeki yasal engellerin kaldırılması; anadil
öğretimi ve eğitimi; bölgenin sosyal ve ekonomik refah seviyesinin
yükseltilmesi" şeklinde özetlenebilir.

4) Sorunu aktif olarak "pozitif siyaset" yoluyla temsil eden BDP ve
"negatif siyaset" yoluyla sürdüren PKK ise daha ötede taleplere sahip
görünüyor. Bu da son zamanlarda belirgin biçimde telaffuz edildiği üzere
"demokratik özerklik" projesinin tanınması ve kabulüdür. Yeni bir anayasa
hazırlığında söz konusu projeye altyapı teşkil edecek şu iki talep
müzakere sürecini zora sokabileceği gibi tamamen sona erdirebilir de:

a) Türkiye Cumhuriyeti'nin dominant kimliğinin "Türk etnik grup"
yanında "Kürt etnik grubu"yla yeniden tanımlanması. Söz konusu talep
Cumhuriyet'in patronajını ikiye çıkarıyor: Türkler ve Kürtler. Bu önümüze
iki tartışma konusu çıkaracak. Etnik olarak Türk olmayan Çerkez, Gürcü,
Boşnak, Arap, Arnavut vs. kavimlerin yine "Türk" olarak tanımlanmalarına
devam edilecek; diğeri etnik temelli Cumhuriyet'te bugüne kadar yaşanan
sorunların müsebbibi Türk etnik kimliği iken, buna Kürt etnik kimliği
eklenecek. Kısaca Kürt milliyetçileri kendi etnik kimliklerinin özel
olarak tanınıp yasalara geçmesi ve Kürtlerin yoğun olarak yaşadığı
yerlerde özerkliğin kabulü için "istisnai idari ve yasal düzenlemeler"
istemektedirler. Burada iki soru öne çıkıyor: İki etnik kimlikten oluşan
"iki kurucu irade" bizatihi yeni bir çatışma sebebi olmayacak mı? Doğu'da
ve Güneydoğu'da Kürtlerin dışında Araplar, Türkler, Süryaniler de yaşıyor.
Onlar ne düşünüyor acaba?

b) Yeni nesil BDP dil ve söyleminde bundan öncekinden farklılaşan
esaslı bir durum gözleniyor. Kürtleri "bir halk veya kavim" değil, "bir
ulus" olarak tanımlıyor, "tek devlet çatısı altında iki ulus" teorisini
savunuyor. Artık Kürt milliyetçileri, sorundan inkar ve asimilasyonun terk
edilmesini ve bir kavim/halk olarak Kürtlerin evrensel ve tabii hak ve
özgürlüklerinin tanınmasını anlamıyorlar, Kürtlerin bir "uluslaşma"
sürecine girdiklerini söyleyip Kürt uluslaşmasının idareden hukuka, sosyal
hayatın tanziminden iktisadi kaynakların dağıtımına kadar her alanda
tanınmasını ve genel sistemin bu çerçevede düzenlenmesini talep ediyorlar.

[email-masked]

20 Haziran 2011, Pazartesi

YORUMLA

Bu yazıyı yorumla

Katılıyorum

Katılmıyorum

Fevkalade

Vasat

Yanlış
değerlendirme

Bir kısmına
katılıyorum

Yazdır

20.06.2011 - Yeni Kürt
sorunu!

18.06.2011 - Yeni anayasa ne
kadar mümkün?

16.06.2011 - Yeni yol haritası

13.06.2011 - Post-Kemalist
dönemin ilk seçimi

11.06.2011 - Bize bir
muhayyile lazım!

09.06.2011 - AK Parti'den
üçüncü talep: Kürt sorunu

06.06.2011 - AK Parti'den
ikinci talep: Sosyal adalet

04.06.2011 - 12 Haziran'a
giderken

02.06.2011 - Mavi Marmara, bir
daha mı?

30.05.2011 - 15 Haziran

Yazarın
arşivine ulaşmak için tıklayın

GÜNÜN YAZARLARI

A. Turan
Alkan
İtina ile problem
çıkarılır!

Abdullah
Aymaz
Hassasiyetler nasıl
anlatılabilir?

Ahmet Yavuz
Ceza ödemeden
stokları düzeltin

Ali Bulaç
Demokraside kör
nokta

Ali H.
Aslan
Yeni Ankara için
Washington manzarası

Ali Ünal
Bir yanda Türkçe
olimpiyatları, diğer yanda...

Ekrem
Dumanlı
Göstere göstere
duvara çarpmak

Fehmi Koru
Sorunun sebebi Meclis
değil ki...

Fikret
Ertan
NATO'nun Libya
imtihanı...

Günseli Ö.
Ocakoğlu
'Maço' bizde iltifat
sayılır

İbrahim
Öztürk
Hamle döneminin
ekonomi programına doğru (III)

Mehmed
Niyazi
İlim ve metafizik

Okay
Karacan
Heyecan yarış dışı,
Vettel yola devam

TÜM YAZARLAR

A. Ali Ural
Can sıkıntısı

A. Rasim
Küçükusta
Bir modern zaman
sorunu besin alerjisi

Abdülhamit
Bilici
Nişan bırakan
öğretmen!

Ahmed Şahin
Yaz tatilinde hayırlı
insan olma fırsatı mı doğuyor?

Ahmet Çakır
Bize hakkını helal
etme Coşkun Ağabey!

Ahmet
Kurucan
'Namaz kılmak ödev
değil bir imtiyazdır'

Ahmet Selim
Çok hoş bir
sohbet

Ali Aydın
Rizzoli sinirli
futbolcuları oyuna döndürdü

Ali Çolak
Dünyanın bütün
çiçekleri, işte şimdi...

Atıf Keçeci
Kulüp başkanları
Federasyon'a değil kendilerine bakmalı

Bejan Matur
'Yazıktır' ya da
ölümün hukuku

Beşir
Ayvazoğlu
Sürgün Sefir'in
trajik hayatı

Bülent
Korucu
Kaos
mühendisliği!

Etyen
Mahçupyan
Ustalık ve
olgunluk

H. İbrahim
Ekiz
Takım yalan, veda
gerçek

Hamdullah
Öztürk
İç içe yükseliş, iç
içe çöküş

Hayri Beşer
Şampiyon kadar
tebrikler Trabzonspor

Hekimoğlu
İsmail
Miraç

Hilmi Yavuz
Hukuk mu siyasete
hâkim, yoksa siyaset mi hukuku dizayn ediyor?

Hüseyin
Gülerce
Dicle, YSK: Bubi
tuzağı...

İhsan Dağı
Halkın değil 'oydaş
medya'nın CHP'si

İskender
Pala
Yaşarken değersiz;
ölünce kıymetli

Joost
Lagendijk
Bal gibi nefret
söylemiydi

Kadir
Dikbaş
Ayağımızı yorgana
göre uzatmak

Kerim Balcı
Hizbullah, Suriye
için savaşa girer mi?

Kurşunkalem
Sultanın Sırrı, Da
Vinci'ye karşı

M. Ali
Yıldırımtürk
Piyasalar temmuz
ayından itibaren daha farklı olacak

M. Nedim
Hazar
Coşkun Özarı

Mehmet
Kamış
Yeni bir Türkiye
için...

Melih Arat
Şimdi tatil
zamanı

Mümtaz'er
Türköne
Meclis'in çözüm
gücü

Murat Yülek
Yeni kabineye
başlangıç önerileri

Mustafa
Armağan
CHP'nin Milli
Mücadele'den kaçan başbakanı kimdi?

Mustafa
Ulusoy
"Kendini beğenmeyen,
safayı bulur.."-2

Mustafa
Ünal
Değdi mi?

Nazan
Bekiroğlu
Nakkaş orijinal bir
Leonardo gördü sonunda

Nevin
Halıcı
Bir mezuniyet
programı

Nuriye
Akman
Stockholm sendromu
aramızda yaptığımız bir şakaydı

Şahin Alpay
12 Eylül kanun düzeni
tefessüh etti

Saruhan
Özel
Kazanılamayacak bir
savaşa neden girilir?

Selçuk
Gültaşlı
Brüksel, Sarıkaya'yı
hiç unutmadı

Selim İleri
"Kafka ile
konuşmalar"

Selim
Işıklar
Gözler mayıs ayı dış
ticaret açığı ve büyüme verilerinde

Semih
Yuvakuran
Önemi kavranamamış
milli maç

Süleyman
Sargın
Nerede böyle
delikanlılar!

Taha Kıvanç
Komplo var komplodan
içeri...

Ufuk Bozkır
Ey dağ ve ey
rüzgâr!

Zeki Çol
Çağ değil ama sınıf
atladık

lfzamanweb1