Yazarlar

Radikal
Hayat

Radikal
İki

Radikal Kitap

Radikal
Mobil

Radikal
Ipad

Seçim 2011

Üye
İşlemleri

USD

1.65

%0.01

EURO

2.33

%0.00

IMKB

62635.10

%0.00

ALTIN

84.08

%0.01

18  Temmuz 2011, Pazartesi

Son Güncelleme  23:07

İSTANBUL

32°C / 23°C

ANKARA

34°C / 18°C

İZMİR

36°C / 25°C

ANTALYA

32°C / 28°C

BURSA

34°C / 21°C

ADANA

34°C / 26°C

DİYARBAKIR

38°C / 24°C

ESKİŞEHİR

32°C / 18°C

KAYSERİ

33°C / 17°C

TRABZON

28°C / 22°C

Arşivde
Ara

Ana
SayfaTürkiyePolitikaYaşamEkonomiDünyaKültürTartışı-YorumSporÇevreEğitimSağlıkSinemaEğlenceYemekYorumGaleri

Anasayfa
Yazarlar

YazdırArkadaşına
GönderYorum
YazArşive
Ekle

Yazı Boyutu

'Kürtçe bir aşk şarkısına tahammül yok mu?'

PINAR ÖĞÜNÇ

17/07/2011

Cuma gecesi Caz Festivali kapsamında çıktığı sahneyi, iki şarkı
sonra terk etmek zorunda kalmıştı. Kürtçe söylediği için yuhalanan Aynur Doğan,
yaşadıklarını ve bu hadiseden çıkardıklarını anlattı

Cuma gecesi Cemil Topuzlu Açıkhava Sahnesi, ‘Suyun Kadınları’nı dinlemeye
gelenlerle doluydu. 18. İstanbul Caz Festivali kapsamında Buika, La Shica, Rita,
Gkykeria ve Aynur Doğan gibi ‘Akdeniz’in divaları’ şarkılarını söyleyecekti.

Kürt şarkıcı Aynur Doğan ikinci şarkısını bitirip üçüncüye geçerken bazı
dinleyicilerden sesler yükselmeye başladı. Bir grup Doğan’ı yuhalıyor, ‘Şehitler
ölmez’ diye bağırıyordu. İki gün önce Silvan’da 13 asker hayatını kaybetmişti,
DTK’nın özerklik ilanının yankıları sürüyordu ve o grup için Kürt de, Kürtçe de
PKK demekti. Sahneye yastıklar ve pet şişeler fırlamaya başlayınca Aynur Doğan
sahneyi terk etmek zorunda kaldı; son şarkısını söyleyemeden… Ardından Buika
sahneye çıktığında İstiklâl Marşı’na da geçildi.

Doğan dün yaptığı basın açıklamasında vaziyeti şöyle özetliyordu: “Dün geceki
konserde bana minder atan anlayış, benim gözümde bu ülkenin birliğine,
kardeşliğine, barışına ve demokratik olabilme çabalarına vurulmaya çalışılan acı
bir darbedir.”
Aynur Doğan o geceyi anlattı.

Açıkhava’da o gece söyleyebildiğiniz iki şarkı ne anlatıyordu?
Söyleyemediğiniz şarkı hangisiydi?

Üçü de aşk şarkısı. Biri son albümümden olan ‘Rewend’di. İnsana en kötü
gelenin ruhsal göçebelik olduğundan söz ediyor. ‘Delale’, Horasan bölgesinden
bir aşk şarkısıydı. Üçüncü de ‘Dew dew’ yani ayran. İş yapan kadınların tembel
erkeklere atıfta bulunduğu bir parça… Hiçbirinin siyasi, politik içeriği yok
yani.

Seyircilerden yuhlamalar ve sloganlar yükseldiğinde, tam o anda
kafanızdan ne geçti?

Üçüncü parçaya geçerken bir karışıklık oldu. Tam ne olduğunu da anlamadım.
Ama şunu söylemek lazım, çoğunluk beni yuhlayanlara karşı tepki veriyordu. Orada
4 bin- 4 bin 500 kişi varsa, yuhalayan belki 400-500 kişidir. Çoğunluk bence
oraya müzik dinlemeye gelen duyarlı kesimdi.

Sahneye çıkmadan önce bir gerginlik çıkar mı diye endişeniz oldu mu?

Sadece dün değil, Türkiye’de her zaman sahneye çıkarken bu tür bir gerginlik
duyar insan. Sanatçı yüzde yüz müziğin içinde olarak sahneye çıkmak ister
esasında. Ama işte bu ülkede sorunlar devam ettiği ve Kürtçe söyleyen biri
olduğum için gerginlik duymamak mümkün değil. Genelde Türkiye’de bu
psikolojiyle, müziğin içine tam giremeden çıkıyorum sahneye. Bu, yaptığımız işle
aramıza mesafe koyan bir şey. Bu tedirginlikle ne kadar sahici ve samimi
olabilirsin?

Peki şaşırdınız mı yaşananlara?

Caz Festivali’nden söz ediyoruz. Daha birleştirici, empati kurabilen, daha
farklı bakabilen, sanatın birleştirici gücüne inanan bir kitle bekliyordum. Bu
tepki bende şaşkınlık yarattı. Karmakarışık oldum. Beni asıl üzen, şahsen orada
yuhlanmaktan öte, böyle şeylerin halen daha yaşanıyor olmasıdır. Bir aşk
şarkısına bile bu kadar tahammülsüzlük göstermeleri üzdü beni.

O an bir şey söylemeyi düşündünüz mü? Olaylar büyümesin diye gitmeyi
mi tercih ettiniz? Tam ne oldu orada?

Neler oluyor, nereye gidiyoruz? İleri mi gidiyoruz yoksa yerimizde mi
sayıyoruz? Hepsini düşünüyorsun öyle bir anda. Ne yapmam gerektiğini
kestiremedim. Ama yine de umudumu kaybetmemeye çalışıyorum. Çünkü dün gece fark
ettiğim şey, bunların azınlık olduğudur. Çoğunluk gerçekten barış ve
kardeşlikten yana. Azınlığın bize yıllarca çoğunluk gibi gösterilmesidir zaten
sorunu büyüten.

“Yuhalayanları affettim” demişsiniz.

Ben affederim, önemli olan onların kendilerini affetmeleri...

‘Suyun Kadınları’nın diğer müzisyenleri ne dediler? Bu olayı başka
bir dilde, bir yabancıya tarif etmek mümkün mü?

Onlar da anlam veremedi, şaşırdı. “Utandık bu durumdan” dediler. Tabii onlara
anlatması da zor. Dünden bugüne Türkiye’nin tarihini anlatmanız lazım.

Sizce Türkiye bu hadiseyi nasıl okumalı?

Bence hepimizin ders çıkarması gerekiyor. En temiz ve hassas alana bile
müdahale edilebiliyorsa, politik bir rant için kullanılabiliyorsa, hepimiz bunun
üzerine düşünmeliyiz. Orada Rumca da söylendi, İspanyolca da, Ladino da. Aynı
yerde, yüzyıllardır bir arada yaşayan halkın diline tahammül edilemedi.

‘Bir tane de Türkçe söyleseydi’ gibi bir serzeniş var.

Ama bu projeye Kürtçe söylediğim şarkılar için dahil edildim. Projenin aynı
zamanda albümü de çıktı. Afrikalı bir sanatçıyla da şarkı söyleyebilirim. Bunun
altında anlam aranmaz ki! Dünyanın bütün festivallerini gezerken Kürtçe
söylüyorum ama Türkiye’den bir sanatçı, bir Türkiyeli olarak davet ediliyorum
oralara. Hatta yakında Hamburg’da büyük bir festival olacak. Konuk ülke Türkiye
ve ben iki konser vereceğim.

Sizi yuhalayanlar ya da onlara destek verenler sosyal medyada şöyle
diyorlar: Çok taze bir çatışma var, cenazeler yeni kalkmış. En azından duruma
dair bir cümle kursaydı… Kürt bir sanatçının bu anlamda bir yükümlülüğü var mı
sizce?

Buna inanmıyorum. Eğer müzikle, sanatla verilen mesaj algılanamıyorsa,
bunlarla birleşemiyorsak, zaten ne söylesen anlamı olmaz. Sadece dün değil,
ondan önce yıllardır yaşanan acılar var. Ben umutlu olmaya çalışıyorum. Bu
ülkede barış ve kardeşliğin gelmesini isteyen kesimin üzülmesi, buruk yaşaması
da beni üzüyor. Bütün ölen insanlar için üzülüyorum, acı çeken herkes için
üzülüyorum. Artık bu sorunun çözülmesi lazım. Hâlâ sen şusun, sen busun… Dünya
başka bir yere giderken artık bunlara kafa yormamamız gerekiyor. Yorarsak geri
düşmüş oluruz. Niye aramıza bu kadar mesafe koyuyoruz, niye böyle duvarlar
dikiyoruz? İki-üç gün önce Hollanda’da dünyanın en büyük caz festivalindeydik.
Oradaki tepkilerle buradakileri karşılaştırıyorum. Gerçekten kendime
üzülmüyorum, bu ülkeye üzülüyorum.

Haberleri Paylaş

FacebookMixxDeliciousTwitterGoogleDiggYahooRedditmyspaceFriend FeedStumble Upon

YazdırArkadaşına
GönderYorum
YazArşive
Ekle

Bu habere henüz yorum yazılmamış. Yorum yazmak için
tıklayınız...

ADnet

Siz
de reklam verin

PINAR ÖĞÜNÇ - Arşiv

Suçunuz
aşağıdakilerden hangisidir?Richard
Dawkins'in sitesi açıldı ama 'hassas vatandaş' bol. Paşa paşa itiraf edin,
sizi neden filtrelemiş olabiliriz?

13.07.2011

TRT'nin
'üçüncü cins' savunmasıHomofobi,
'eşcinsel korkusu' ise nesi acayip? TRT Radyosu'ndan bir denetim makası
hikâyesi...

04.07.2011

Şiddete
karşı özel yetkili savcıSonuçlanan
davalara bakınca insanın kafası karışıyor. Kadınların mahkeme salonunda da
talihe mi ihtiyacı var?

29.06.2011

'Ekşi
soruşturmanın' mağdurlarıŞikayet
üzerine soruşturulan 113 Ekşi Sözlük yazarından olan Miray, hayatında verdiği
ilk ifadeyi anlatıyor

27.06.2011

'Bilim
lezbiyeni' meselesi'Bilim
kadını'ndan rahatsız olan Prof. Dr. Ahmet Rasim Küçükusta'nın cinsiyetçi
gösterisi sürüyor.

22.06.2011

Siyaset
bilimciden 'fantezi' albümAK
Parti'li bakan ve vekillere danışmanlık yapan Metin Bey'den 'Hayaldi Gerçek
Oldu' adlı bir albüm. Tür: Fantezi.

20.06.2011

Tümü

Üye
olunRSS
Başlıkları Takip Edinİletişim
SayfasıAçılış
Sayfam YapKünyeReklamSıkça Sorulan
Sorular

İnternet baskısında yer alan tüm metin, resim
ve benzeri içeriğin hakları Hürriyet Gazetecilik ve Matbaacılık A.Ş'ye
aittir
Hiçbir şekilde basılı ya da elektronik bir ortamda (CD, Internet vs.)
kaynak gösterilse bile izin alınmadan kullanılamaz.

© 2010