Yazarlar

Radikal
Hayat

Radikal
İki

Radikal
Kitap

Radikal
Mobil

Radikal
Ipad

Üye
İşlemleri

USD

1.83

%-0.01

EURO

2.36

%0.00

IMKB

54607.90

%0.00

ALTIN

97.40

%0.00

20  Ocak 2012, Cuma

Son Güncelleme  8:26

İSTANBUL

10°C / 0°C

ANKARA

-2°C / -12°C

İZMİR

11°C / 2°C

ANTALYA

13°C / 2°C

BURSA

8°C / -5°C

ADANA

10°C / -2°C

DİYARBAKIR

1°C / -6°C

ESKİŞEHİR

-2°C / -14°C

KAYSERİ

-6°C / -19°C

TRABZON

6°C / 1°C

Arşivde
Ara

Ana
SayfaTürkiyePolitikaYaşamEkonomiDünyaKültürTartışı-YorumSporÇevreEğitimSağlıkSinemaEğlenceYemekYorumGaleri

Anasayfa
Yazarlar

YazdırArkadaşına
GönderYorum
YazArşive
Ekle

Yazı Boyutu

O sade bir Büyükadalıydı...

ORAL ÇALIŞLAR

15/01/2012

1993'te ailecek Büyükadalı olunca Lefter'in komşusu olmak
hayatımıza değişik bir boyut kattı.

Yıl 1965. Lefter, Fenerbahçe’de futbolu bıraktıktan sonra Mersin İdman
Yurdu’na antrenör-futbolcu olarak gelmişti. Ben de Tarsus İdman Yurdu’nda
oynuyordum. Lefter 40’ında ben 19’umdaydım. O maçta birlikte çektirdiğimiz
fotoğrafımı bir arkadaşım yıllar sonra göndendiğinde çok mutlu olmuş, fotoğrafı
Lefter’le paylaşmanın mutluluğuna kavuşmuştum.
1993 yılında biz de ailecek
Büyükadalı olduk. Rüyalarımın, çocukluğumun efsanesi Lefter’in komşusu olmak
hayatımıza değişik bir boyut kattı. Onunla eczacı Avni’nin dükkanında uzun
futbol muhabbetleri, geçmiş günlere yolculuklar yapıyorduk. Lefter, şık
giyinmeyi ve yakışıklı görünmeyi severdi. İkimizin birlikte çektirdiği fotoğrafı
heyecan içinde gösterdiğimde pek hoşlanmadı. “Ben şişman görünüyorum, öyle
değildim” şeklinde bir tepki gösterdi.
Eczacı Avni’nin o fotoğrafımızı
Merkez Eczanesinin vitrinine asmasını da bu yüzden pek istemedi. Ama o fotoğraf
benim için bir gurur vesilesi olarak kaldı.
Lefter İstanbulluydu, ama asıl
olarak Büyükadalı’ydı. Kızları, damatları, torunları Büyükadalı’ydı. Bizim onu
ilk kez yakından tanıma şansı bulduğumuz 1990’lı yıllarda en büyük dostu
Yorgo’ydu. Yorgo 70’in üzerindeydi, Lefter 70’ine yaklaşmıştı. Sıradışı renkler
içeren, elektriği yüksek, oldukça sürprizli bir şekilde akan sohbetlerini
dinlemek ilginçti. Lefter’in teknesine sabahın köründe birlikte binerler,
Büyükada’nın arkasındaki Tavşan adasına giderler, (kendi iddialarına göre)
çıplak denize girerlerdi. Dostlarından birisi, eski milli yüzücülerden Doğan
Bey’di.

Yaz akşamları Lefter ve dostları Büyükada’nın merkezindeki
kahvelerden birisinde buluşurlar, saatler süren muhabbetlere dalarlardı. Önce
Doğan beyi, sonra Yorgo’yu kaybettik. Lefter’in sohbet çevresi azaldı. İlk
günden son gününe kadar yanından ayrılmayan sıkı dostu ve en yakası açılmadık
öyküleri paylaştığı arkadaşı Azeri Hasan Efendi, o günlerde onun yüzünü güldüren
son kişilerdendi.
Ondan adanın eski günlerine, futbolun eski günlerine
ilişkin unutulmaz öyküler dinlerdik. Atatürk’ün Büyükada ziyaretlerini, geçmişin
elleri eldivenli Rum, Ermeni arabacıların kibarlığını, zarafetini anlatırdı.

Atatürk’ün Büyükada’ya geldiği günleri de sık sık anlatmaktan sevk alırdı:
“Atatürk’ü hatırlamaz mıyım? Gider elini tutardık, polisler kovalarlardı bizi.
Bir arkadaşım vardı, öldü şimdi Arnavut. Derdik ki, Atatürk’ün elini kim tutacak
daha evvel. (...) Polisler sağında solunda. Sivil polisler. Biz kaçardık onların
arasından. Giderdik, hemen üzerimize gelirdi polisler. O okşardı bizi. Hoşuna
giderdi. ‘Bırakın çocukları’ derdi. Onunla giderdik. Yat Kulübüne-şimdiki
Anadolu Kulübü- giderdi. Bir gece kalıp dönerdi.”
Milli takımda oynadığı
günlerde hala eniştesinin yanında haftalıkla elektrikçi çıraklığı yaptığını
söylediğinde şaşırmıştım. Türkiye’nin süper starı olduğu yıllarda hayatının bu
kadar sade ve sıradan olması, onun orijinal yönlerinden sadece biriydi.
Fenerbahçe maçlarından çıktığında, futbol ayakkabılarını omzuna asıp, tramvaya
yetişmek için koşturması, bir an önce Büyükada’ya varma aşkı, Lefter gerçeğinin
parçasıydı.
1994 yılındaki söyleşimizde Büyükada aşkını ve dönemin sade
yaşamını şöyle anlatmıştı: “O zaman Salı-Perşembe idman vardı. Futbolu severek
ve isteyerek yapıyorduk. Amatör bir ruhla forma için oynuyorduk. Şimdiki
futbolda para var. (...) Çok büyük imkanlara sahip olmuştum. Nice’te evim vardı.
Param çoktu, istediğim arabayı alabilirdim. Ama Ada hepsinin üstünde. Ada’nın
böyle olacağını bilsem hiç geri dönmezdim, kesinlikle dönmezdim. (...) Eskiden
büyüklerimiz bize birşey dedikleri zaman hazırol vaziyetinde karşılarına
giderdik, istedikleri yere gönderirlerdi.”(Oral Çalışlar, Portreler kitabı,
Everest yayınları)

Omuzlarda da taşındı evi de
taşlandı
Lefter doğma büyüme Büyükadalı’dır. 6-7 Eylül 1955
saldırılarının en şiddetlilerinden birisi orada yaşandığında, kışkırtıcılar,
Lefter’i ve evini de hedef aldılar. Türk futbolunun gözbebeğiydi. Gol kralıydı.
Efsanesiydi. Irkçılar buna rağmen, ona saldırmaktan geri durmadı.
Saldırıyı
haber alan arkadaşları, o dönemin milli futbolcuları Basri’ler, Naci’ler,
Can’lar atlayıp Büyükada’ya geldiler ve Lefter’e saldıranlara karşı durdular.
Sohbetlerimiz sırasında “Şunu görüyor musun, şimdi dost davranıyor. Bunun babası
6-7 Eylül’de saldırganların, yağmacıların başındaydı” dediğini duymuşumdur.

Dünyanın dört bir yanına dağılmış akrabaları vardı. Büyük bir bölümü
Atina’daydı. (Çeşitli tarihlerde yaşanmış saldırıların etkisiyle, Büyükada
Rumlardan “temizlenmiş”ti.) Adada yaz sona erdiğinde, otomobiliyle Atina’ya
gitmekten zevk alırdı. Birkaç ayını kız kardeşlerinin, yeğenlerinin yanında
geçirirdi. Uçağa binmekten korkması otomobil yolculuklarının asıl nedeniydi.

Bir keresinde Atina yolunda kaza geçirdi. Hastanelerde yattı. Geçen yıl
Atina’ya son yolculuğunda kalp krizi geçirdi. Fenerbahçe Başkanı Aziz
Yıldırım’ın gayretiyle özel uçakla Türkiye’ye getirildi. Son kalp krizi onu çok
sarstı. Giderek, kahve buluşmalarına tekerlekli sandalyeyle gelmeye başladı.

Son karşılaşmamız Kasım ayıydı. Soğuk bir havada eşi onu adayı dolaşmaya
çıkarmıştı...
Artık, Büyükada’da Lefter yok. Büyükada tarihinin önemli bir
sayfası daha kapandı...

İçinde "ORAL ÇALIŞLAR" geçen tüm haberler için tıklayınız

Haberleri Paylaş

FacebookMixxDeliciousTwitterGoogleDiggYahooRedditmyspaceFriend FeedStumble Upon

YazdırArkadaşına
GönderYorum
YazArşive
Ekle

Bu habere henüz yorum yazılmamış. Yorum yazmak için tıklayınız...

ADnet

Siz
de reklam verin

ORAL ÇALIŞLAR - Arşiv

Başbakan
demişti ki: 'Beni de...'Hrant
Dink'i devlet içindeki güçler öldürdü dediğimde Başbakan 'Beni de öldürmek
istiyorlar' demişti.

18.01.2012

Denktaş:
Demokrasi karşıtlarının ikonuStatükocuların,
Ergenekoncuların, AB karşıtlarının Denktaş'a olan sempati ve ilgisini bugün
daha iyi anlayabiliyorum.

17.01.2012

Fehmi
Koru'nun son cümlesiYargı,
egemen siyasi paradigmanın etkisiyle ve 'Önce devleti korurum' çizgisi içinde
hareket etmeye alışıktır. Bu kültürün bittiği söylenebilir mi?

14.01.2012

Devletle
PKK arasında sıkışmak...Geçen
gün ondan bir mektup aldım. Hapse düşmüş. Uzun mektubunda başından geçenleri
anlatıyor.

13.01.2012

Yargı,
Dink davasında 'yavaş' ve 'sakin'Başbakan'ı
bile şikâyetçi bir pozisyona getirdiğini görebildiğimiz 'yargı dinamizmi',
Dink davasına gelince birden başka bir kılığa bürünüveriyor.

11.01.2012

AK
Parti bizi aldattı mı?Özgürlükler
açısından AK Parti'nin dayandığı zemin de diğer partilerin dayandığı zemin de
hâlâ çok zayıf görünüyor.

10.01.2012

Tümü

Günün Türkiye Yazarları

Bu
dava böyle biterse

ORHAN
KEMAL CENGİZ

Anayasaya
katılın ama bir yere kadar

PINAR ÖĞÜNÇ

Hrant
Dink cinayetinin bilinmeyenlerini açıklıyorum

CÜNEYT ÖZDEMİR

Facebook'ta
Paylaşılanlar

Twitter'da
Paylaşılanlar

Üye
olunRSS Başlıkları
Takip Edinİletişim
SayfasıAçılış
Sayfam YapKünyeReklamSıkça Sorulan
Sorular

İnternet baskısında yer alan tüm metin, resim ve
benzeri içeriğin hakları Hürriyet Gazetecilik ve Matbaacılık A.Ş'ye
aittir
Hiçbir şekilde basılı ya da elektronik bir ortamda (CD, Internet vs.)
kaynak gösterilse bile izin alınmadan kullanılamaz.

© 2012