ANASAYFA

MULTİMEDYA

E-ZAMAN

SERİ
İLANLAR

İNSAN KAYNAKLARI

OKUR
HATTI

KÜNYE-İLETİŞİM

E-STADYUM

01.03.2012, Perşembe

GÜNDEM

EKONOMİ

POLİTİKA

SPOR

DIŞ HABERLER

KÜLTÜR

YAZARLAR

YORUM

KÜRSÜ

AİLE SAĞLIK

TV

RÖPORTAJ

TEKNOLOJİ

OTOMOBİL

Mümtaz'er Türköne

İngilizce, Türkçe ve Kürtçe

İngilizce eğitiminin tam bir fiyasko olduğunu TEPAV'ın araştırması
gösteriyor. Ekonomik büyüklük olarak ilk 20'ye giren Türkiye'nin,
İngilizce eğitiminde değerlendirmeye dâhil edilen 44 ülke arasında 43.
olması, tersinden okunduğunda büyük bir başarı.

Durumun hepimiz farkındayız. Yüzlere hatta binlere varan ders
saatlerinde, hazırlık sınıflarında çocuklara İngilizce dersi veriyoruz. O
kadar uzun bir dil eğitiminden sonra gençleri basit bir İngilizce cümleyi
kullanamayacak durumda tutabilmek, başarılması zor bir sonuç olmalı. Sizce
eğitim sistemimiz bu işi nasıl başarabiliyor?

İngilizce dersleri ve hazırlık sınıfları bütünüyle kaldırılsa, dil
eğitimi ihtiyarî hale getirilse dil bilen gençlerin oranı birkaç kat
artabilir.

Türkçe eğitimi de pek farklı değil. Diksiyon bozuk. İlkokul üçüncü
sınıfta öğrenilmiş olması gereken gramer kuralları üniversite
öğrencilerinde bile oturmamış durumda. İfade-i meram, idare-i kelâm çok
düşük seviyede. Türkçesi gelişmemiş olanın İngilizcesi de bir sınırda
duruyor. Üniversitelerde İngilizce eğitim ilerledi. Ancak eğitim dili
düşünce dili düzeyinde olmadığı için, öğretimin içeriği de basit
taklitleri geçemiyor.

Bugün yani 21 Şubat, dünyada "Anadil günü" olarak kutlanıyor. Aklımıza
hemen Kürtçenin gelmesi lâzım. Türkiye'nin ana sorunu olan Kürt sorunu bir
Kürtçe sorunu. Çözümün ayağa kalkması için sınır, Kürtçenin eğitim dili
olarak kullanılması. Yeni anayasa tartışmalarının birinci sıraya yerleşen
tartışma konusu ise "resmî dil", dolayısıyla Kürtçenin statüsü sorunu.
Kürtçe -özel adıyla Kurmançi dili- nüfusun azımsanamayacak bir kısmının
anadili. Bu anadil eğitime girerse, devlet vatandaşlarına anadilde eğitim
fırsatı sunarsa ne olur?

Bülent Arınç, Kürtçenin "medeniyet dili" olmadığını söyledi. Sübjektif
bir hüküm. Bir dili cazip hale getiren "ekonominin dili" olması.
İngilizce, istihdam imkânı, yani ekonomik getirisi için tercih edilmiyor
mu? Türkçenin Kürtçeyle mukayesesi sadece ekonomik olarak hangisinin daha
çok işe yaradığıyla ölçülebilir. Kürtçe eğitim veren okullar açılsa veya
iki dilli eğitim düzenine geçilse, Kürtçeye olan talebi büyük ölçüde
piyasa belirleyecektir.

Kürtçenin bir kültür dili olarak geleceğine gelince... Eğitim dili
haline gelmesinin Kürtçenin akıbetini İngilizceye veya Türkçeye
benzeteceği ortada. İngilizceyi öğretemeyen, Türkçeyi rezil eden eğitim
sistemi Kürtçeyi öğretmeye kalkınca ortaya nasıl bir sonuç çıkacak?
Sorunun cevabı, Türkçe ve İngilizcedeki dil eğitiminin sakatlığında saklı.

Eğitim sistemi, sadece sınavda soru olarak sorulabilecek nesneleri
öğretiyor. Sadece dilde değil, bütün alanlarda böyle. "Öğrettiğimiz şeyler
ne işe yarıyor?" sorusunun, Talim Terbiye Kurulu'nun kapısından içeri
girmesine izin verilmiyor. Amaç öğrenciye pösteki saydırmak. İngilizcede
veya Türkçede sayacağınız pöstekiler ise dili bir düşünce ve ifade aracı
olarak kullanmaya izin vermiyor. İki dilli eğitim de, kestirmeden pösteki
sayma sorunu olarak şekillenecek. Kürtçeyi bir edebiyat ve kültür dili
olarak öğretmeye niyet eden öğretmen öğrencisinden olacak.

İngilizce eğitim sorunu, eğitim sistemimizdeki sakatlığı gösteriyor.
İdeolojik yükler ve öğrenciye resmî disiplini benimsetmek görevi, öğretmen
için mesleğini sığ bir şekilciliğe mahkûm ediyor. Bir eğitim yılı boyunca
48 adet resmî gün ve hafta varmış. Her öğretmen bu resmî günlerin
kutlanması sorumluluğunu üzerine alıyormuş. Andımızdan resmî kutlamalara
kadar geniş bir yelpazede öğretmenler eğitim dışında her şeyle meşgul
olmak zorundalar.

Kürtçe, eğitim dili olarak benimsenmeli. "Eğitim dili" ile kast
edilenin bütün eğitim ve öğretim faaliyetinin o dilde yapılması olduğunu
vurgulayalım. Dünyada bu uygulama aynı okul binasında iki dilli eğitimle
karşılanıyor. Talebe göre Türkiye'nin her yerinde iki dilli eğitime
geçilebilir. Üstelik bu teşebbüs, eğitim sistemimizin bütün vidalarının ve
dişlilerinin gözden geçirilmesine fırsat verebilir. Nasıl olsa hangi dilde
olursa olsun, çocuklarımıza eğitim veremiyoruz.

Herkesin "anadil günü"nü kutluyorum. İnsanın doğumuyla kazandığı dil
yeteneğinin ve öğrendiği anadilin, onu insan yapan ve herkesin saygı
göstermesi gereken en temel değerlerden biri olduğunu bu vesile ile
hatırlamamız lâzım.

[email-masked]

21 Şubat 2012, Salı

YORUMLA

Bu yazıyı yorumla

Katılıyorum

Katılmıyorum

Fevkalade

Vasat

Yanlış
değerlendirme

Bir kısmına
katılıyorum

Yazdır

21.02.2012 - İngilizce, Türkçe
ve Kürtçe

19.02.2012 - Sırada ne
var?

17.02.2012 - Başbakan'ın
sorumluluğu

16.02.2012 - Krizin
sonrası

14.02.2012 - Yargı mı, hükümet
mi?

12.02.2012 - Ethem Bey

10.02.2012 - Devlette, 'Kürt
sorunu' çatlağı mı?

09.02.2012 - Cumhuriyet'in
kuruluş felsefesi

07.02.2012 - Devlet, dindar
nesiller yetiştiremez

05.02.2012 - Dindarlık, sadece
dindarlıktan ibaret değil

Yazarın
arşivine ulaşmak için tıklayın

GÜNÜN YAZARLARI

Ahmet Çakır
Hazırlık maçı
önemlidir

Ahmet
Kurucan
Avrupa ve/veya
Amerika İslam'ı

Ahmet Selim
Boşuna
uğraşıyorlar

Ali Bulaç
28 Şubat, Erbakan ve
cemaatler

Beşir
Ayvazoğlu
Paul Signac ve Nazmi
Ziya Güran

Etyen
Mahçupyan
Eşik

Fikret
Ertan
Azerbaycan
istediğinden silah alır

Günseli Ö.
Ocakoğlu
Pargalı İbrahim Paşa
ile karşılıklı kahve içmek ister misiniz?

İbrahim
Öztürk
Meslek eğitimi ve
yeni sistem üzerine

Mümtaz'er
Türköne
28 Şubat'ın
rövanşı

Şahin Alpay
Atatürk'ün İhtilal
Hukuku

TÜM YAZARLAR

A. Ali Ural
Kameraya el sallayan
cengâver

A. Rasim
Küçükusta
Kolesterol mahkemelik
oldu

A. Turan
Alkan
Aman dikkat: Türkiye
ikinci bir Dink faciasının altından kalkamaz

Abdülhamit
Bilici
Egemen Bağış'ın
cevabı

Abdullah
Aymaz
Şefkatin
hararetiyle

Ahmed Şahin
Şam'ın büyük velisi
Bilal bin Saad'dan önemli örnekler!

Ahmet Yavuz
Maliye, kira
beyannamelerini kendisi hazırlayacak

Ali Aydın
Yunus Yıldırım,
tecrübesini konuşturdu

Ali Çolak
Karatahta ve tablet,
bakmak ve dokunmak...

Ali H.
Aslan
ABD endişeli: Ya
İsrail İran'ı vurursa?

Ali Ünal
Basit hukuk ve
siyaset dersleri

Atıf Keçeci
Son dakika
sürprizi

Bejan Matur
Sınır

Bülent
Korucu
Dink cinayetinde yeni
ataklar

Ekrem
Dumanlı
Akıl tutulması

H. İbrahim
Ekiz
Takım yalan, veda
gerçek

Hamdullah
Öztürk
Paz: Huzur

Hayri Beşer
Yarım saatlik Trabzon
ve Adrian...

Hekimoğlu
İsmail
Yaptığımızın
saadetini değil, yapamadığımızın ıstırabını çekmek!..

Hilmi Yavuz
Matrakçı Nasuh ve
'Muhteşem Yüzyıl'

Hüseyin
Gülerce
Bir başka açıdan 28
Şubat...

İhsan Dağı
Suriye'de bizim
işimiz!

İskender
Pala
İçimizdeki o ses

Joost
Lagendijk
İran'la iştigal
ederken Türkiye'nin uzmanlığını kullanmak

Kadir
Dikbaş
Mersin, kültürle
büyüyecek

Kerim Balcı
Yerin altının
üstünden hayırlı olduğu bir zamanda ölmek

Kurşunkalem
Cumhurbaşkanı Gül'den
gülümseten krizler!

Leyla
İpekçi
Bugünlerin Çalışma
Grubu

M. Ali
Yıldırımtürk
Borsa, oyun yeri
mi?

M. Nedim
Hazar
Arada kaynayan
muhtıra

Mehmed
Niyazi
Eski İstanbul'un
kahveleri

Mehmet
Kamış
Fatih'in Cengiz'den
farkı

Melih Arat
Hayat kuralları

Murat Yülek
Kore'nin devlerinden
ne öğrenebiliriz: Samsung

Mustafa
Armağan
Avrupa'da yamyamlığın
karanlık tarihi

Mustafa
Ulusoy
Yolunu şaşırmış
aşk-1

Mustafa
Ünal
Yeni 28 Şubatlar olur
mu?

Nazan
Bekiroğlu
Hiç kuşku yok,
seçilmişim

Nevin
Halıcı
Mutfak kültürümüzde
Osmanlı (İstanbul) dönemi

Nuriye
Akman
Göz görgünüz var
mı?

Okay
Karacan
Almeida tarih
yazıyor

Saruhan
Özel
İyice bollaşan
likidite nereye gidecek?

Selçuk
Gültaşlı
Brüksel, Sarıkaya'yı
hiç unutmadı

Selim İleri
Ataç'ta iki
Dostoyevski

Selim
Işıklar
Borsaların yönünü
petrol fiyatları belirleyecek

Semih
Yuvakuran
Önemi kavranamamış
milli maç

Süleyman
Sargın
Amel bahane, her şey
O'ndan

Ufuk Bozkır
Merdiven

Zeki Çol
Artık sürpriz
değil

lfzamanweb3